Τετάρτη, Απριλίου 18, 2018
Τρίτη, Απριλίου 17, 2018
Μια συγκριτική απεικόνιση του όγκου του λευκού υπεργίγαντα αστέρα Deneb (Ντενέμπ) (α Κύκνου) και του δικού μας άστρου, του Ήλιου...
Ο Deneb απέχει από το Ηλιακό μας σύστημα πάνω από 2.000 έτη φωτός, είναι πάνω από 100.000 φορές λαμπρότερος από τον Ήλιο μας και παρουσιάζει φαινόμενο μέγεθος (m) 1,25. Το απόλυτο μέγεθος του (Μ), είναι περίπου - 8,5, γεγονός που τον καθιστά έναν από τους λαμπρότερους αστέρες που γνωρίζουμε στον Γαλαξία μας. O φασματικός του τύπος είναι A2 Ia.
Αστεροειδής που είχε διάμετρο 48 έως 110 μέτρα, πέρασε "ξυστά" από τη Γη...
Ένας διαστημικός βράχος μεγάλος όσο ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο πέρασε πολύ κοντά από τη Γη τη Δευτέρα (16 Απρίλη 2018) και κανείς δεν το αντιλήφθηκε παρά μόνο μερικές ώρες πριν - πράγμα μάλλον ανησυχητικό.
Ο αστεροειδής "2018 GE3", που είχε μέγεθος λίγο μεγαλύτερο από εκείνον ο οποίος είχε εκραγεί πάνω από την Τουνγκούσκα της Σιβηρίας το 1908, ισοπεδώνοντας 2.000 τετραγω-νικά χιλιόμετρα δάσους, πέρασε σε απόσταση 192.300 χιλιομέτρων, σχεδόν στο μισό της απόστασης της Σελήνης από τη Γη, σύμφωνα με την Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA).
Η NASA εκτιμά ότι ο περαστικός «επισκέπτης» είχε διάμετρο 48 έως 110 μέτρων, δηλαδή τρεις έως έξι φορές μεγαλύτερος από τον άλλο αστεροειδή που το 2013 εξερράγη πάνω από το Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας, τραυματίζοντας περισσότερους από 1.200 ανθρώπους και προξενώντας ζημιές σε κτίρια σε απόσταση έως 93 χιλιομέτρων.
Ο αστεροειδής έγινε πρώτα αντιληπτός από αστρονόμους του τηλεσκοπίου Catalina του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, μόνο 21 ώρες πριν το κοντινότερο πέρασμα του από τη Γη το πρωί της Δευτέρας.
Σχεδόν όλοι οι αστεροειδείς προέρχονται από τη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ Άρη - Δία.
Ο μεγαλύτερος γνωστός αστεροειδής είναι η Εστία με διάμετρο 530 χιλιομέτρων.
Ο αστεροειδής "2018 GE3", που είχε μέγεθος λίγο μεγαλύτερο από εκείνον ο οποίος είχε εκραγεί πάνω από την Τουνγκούσκα της Σιβηρίας το 1908, ισοπεδώνοντας 2.000 τετραγω-νικά χιλιόμετρα δάσους, πέρασε σε απόσταση 192.300 χιλιομέτρων, σχεδόν στο μισό της απόστασης της Σελήνης από τη Γη, σύμφωνα με την Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA).
Η NASA εκτιμά ότι ο περαστικός «επισκέπτης» είχε διάμετρο 48 έως 110 μέτρων, δηλαδή τρεις έως έξι φορές μεγαλύτερος από τον άλλο αστεροειδή που το 2013 εξερράγη πάνω από το Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας, τραυματίζοντας περισσότερους από 1.200 ανθρώπους και προξενώντας ζημιές σε κτίρια σε απόσταση έως 93 χιλιομέτρων.
Ο αστεροειδής έγινε πρώτα αντιληπτός από αστρονόμους του τηλεσκοπίου Catalina του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, μόνο 21 ώρες πριν το κοντινότερο πέρασμα του από τη Γη το πρωί της Δευτέρας.
Σχεδόν όλοι οι αστεροειδείς προέρχονται από τη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ Άρη - Δία.
Ο μεγαλύτερος γνωστός αστεροειδής είναι η Εστία με διάμετρο 530 χιλιομέτρων.
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες...
17 Απρίλη 2014... Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 87 χρόνων, ο μεγάλος Κολομβιανός συγγραφέας και κοινωνικός αγωνιστής, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.
Έργα του όπως... «Εκατό χρόνια μοναξιάς», «Ο έρωτας στα χρόνια της Χολέρας», «Χρονικόν ενός προαναγγελθέντος θανάτου», «Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων»
και πολλά άλλα, διαβάστηκαν και θα συνεχίζουν να διαβάζονται από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλη τη Γη.
Έργα του όπως... «Εκατό χρόνια μοναξιάς», «Ο έρωτας στα χρόνια της Χολέρας», «Χρονικόν ενός προαναγγελθέντος θανάτου», «Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων»
και πολλά άλλα, διαβάστηκαν και θα συνεχίζουν να διαβάζονται από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλη τη Γη.
Δευτέρα, Απριλίου 16, 2018
16 Απρίλη 1945... Αρχίζει η επίθεση του Κόκκινου Στρατού κατά της πρωτεύουσας του Γ’ Ράιχ, το Βερολίνο...
Δίπλα στα 2,5 εκατομμύρια σοβιετικούς μαχητές πολέμησαν και 200.000 περίπου Πολωνοί.
Επικεφαλής των σοβιετικών στρατευμάτων ήταν ο στρατάρχης Ζούκοφ. Οι απώλειές τους ήταν κοντά 350.000 νεκροί και τραυματίες.
Η μάχη του Βερολίνου κράτησε έως τις 2 Μαΐου και έληξε με νίκη του Κόκκινου Στρατού, ενώ μία εβδομάδα μετά ακολούθησε και η άνευ όρων συνθηκολόγηση της ναζιστικής Γερμανίας (9 Μάη : μέρα της «αντιφασιστικής Νίκης των Λαών»).
Επικεφαλής των σοβιετικών στρατευμάτων ήταν ο στρατάρχης Ζούκοφ. Οι απώλειές τους ήταν κοντά 350.000 νεκροί και τραυματίες.
Η μάχη του Βερολίνου κράτησε έως τις 2 Μαΐου και έληξε με νίκη του Κόκκινου Στρατού, ενώ μία εβδομάδα μετά ακολούθησε και η άνευ όρων συνθηκολόγηση της ναζιστικής Γερμανίας (9 Μάη : μέρα της «αντιφασιστικής Νίκης των Λαών»).
Η δίκη Κολοκοτρώνη - Πλαπούτα...
Σαν σήμερα... 16 Απρίλη 1834, αρχίζει η δίκη των οπλαρχηγών του 1821 Θεόδωρου
Κολοκοτρώνη και Δημήτριου Πλαπούτα στο Ναύπλιο, με την κατηγορία της συνω-
μοσίας κατά του βασιλιά Όθωνα.
Παρά την αντίδραση των δικαστών Τερτσέτη και Πολυζωίδη οι δύο κατηγορούμενοι
καταδικάσθηκαν σε θάνατο. Ωστόσο, στη συνέχεια και υπό το βάρος της ογκούμενης
λαϊκής οργής, η ποινή τους μετατράπηκε σε 20ετή κάθειρξη, ενώ μετά την ενηλικίωση
του Όθωνα, το 1835, αμνηστεύτηκαν.
*Αναδημοσίευση από το 902.gr
Κολοκοτρώνη και Δημήτριου Πλαπούτα στο Ναύπλιο, με την κατηγορία της συνω-
μοσίας κατά του βασιλιά Όθωνα.
Παρά την αντίδραση των δικαστών Τερτσέτη και Πολυζωίδη οι δύο κατηγορούμενοι
καταδικάσθηκαν σε θάνατο. Ωστόσο, στη συνέχεια και υπό το βάρος της ογκούμενης
λαϊκής οργής, η ποινή τους μετατράπηκε σε 20ετή κάθειρξη, ενώ μετά την ενηλικίωση
του Όθωνα, το 1835, αμνηστεύτηκαν.
*Αναδημοσίευση από το 902.gr
Κυριακή, Απριλίου 15, 2018
Τι είναι το πλαγκτόν;
Όρος της βιολογίας με τον οποίο χαρακτηρίζονται οι υδρόβιοι οργανισμοί που ζουν στη
μάζα του νερού και δεν διαθέτουν ικανότητα ενεργητικής κίνησης, αλλά μεταφέρονται
παθητικά από τα κύματα και τα ρεύματα. Ο όρος πλακτόν, που προέρχεται από το ελλη-
νικό ρήμα πλανώμαι, επινοήθηκε από τον Γερμανό φυσιολόγο και βιολόγο Βίκτορ Χένσεν
(1835 - 1924). Ο Χένσεν διέκρινε τους πελαγικούς, υδρόβιους οργανισμούς στο πλακτόν
και στο νηκτόν. Στο τελευταίο περιέλαβε όλους τους οργανισμούς που είναι ικανοί να
μετακινούνται ενεργητικά στη μάζα του νερού. Οι όροι πλακτόν και νηκτόν αντιπαραβάλ-
λονται με την έννοια του βένθους, το οποίο αναφέρεται στους οργανισμούς του βυθού.
Το πλακτόν μπορεί να αποτελείται από φύκη (φυτοπλαγκτόν), μικροσκοπικά ζώα
(ζωοπλαγκτόν), πρωτόζωα, βακτήρια και μύκητες. Διακρίνεται, επίσης, σε θαλάσσιο
πλακτόν και σε πλακτόν του γλυκού νερού· το πρώτο είναι πλουσιότερο σε είδη από το
δεύτερο. Οι πλαγκτονικοί οργανισμοί μπορούν να έχουν μικροσκοπικές διαστάσεις
(μικροπλαγκτόν), μεσαίες (μεσοπλαγκτόν) ή σχετικά μεγάλες (μακροπλαγκτόν).
Το ζωοπλαγκτόν αποτελείται κυρίως από μικροσκοπικά ασπόνδυλα, από αβγά και προ-
νύμφες μεγαλύτερων ζώων (μαλακίων, καρκινοειδών, εχινοδέρμων, δακτυλιοσκωλήκων,
ψαριών κ.ά.) και από μονοκύτταρους οργανισμούς (πρωτόζωα). Μεγαλύτερο ποσοστό του
ζωοπλαγκτού καταλαμβάνουν τα κωπήποδα καρκινοειδή πολυάριθμα είναι επίσης τα
μαλακόστρακα καρκινοειδή της τάξης των ευφαυσεωδών, γνωστά με την κοινή ονομασία
κριλ, τα οποία αποτελούν κατά μεγάλο μέρος την τροφή των φαλαινών.
Με βάση τον ορισμό του Χένσεν, το ζωοπλαγκτόν διακρίνεται επιπλέον σε ολοπλαγκτόν
και σε μεροπλαγκτόν: το πρώτο περιλαμβάνει τα ζωικά είδη που ζουν πλαγκτονικά σε
όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους, ενώ το δεύτερο περιλαμβάνει τα είδη που είναι
πλαγκτονικά μόνο κατά τη διάρκεια ορισμένων σταδίων του κύκλου ζωής τους, που είναι
συνήθως τα προνυμφικά. Το φυτοπλαγκτόν, το οποίο συναντάται από την επιφάνεια του
νερού και φτάνει μέχρι βάθος όπου υπάρχει αρκετό φως για να γίνει η φωτοσύνθεση
(ευφωτική ζώνη), αποτελείται από φύκη. Σπουδαιότερα είναι τα διάτομα και τα δινομα-
στιγωτά, μονοκύτταρα φύκη τα οποία αποτελούν περίπου το 90% του φυτοπλαγκτού.
Τα φύκη είναι απαραίτητα για την επιβίωση των ζωικών οργανισμών, γιατί με τη
φωτοσύνθεση οξυγονώνουν το νερό και αποτελούν σημαντικό τμήμα της τροφής του
ζωοπλαγκτού, το οποίο με τη σειρά του τρέφει ζώα μεγαλύτερων διαστάσεων.
Το φυτοπλαγκτόν αποτελεί δηλαδή τη βάση της τροφικής αλυσίδας των υδάτινων
οικοσυστημάτων. Εκτός από το ζωντανό πλακτόν, μεγάλη σπουδαιότητα για τη διατ-
ροφή των ζώων που ζουν σε μεγάλα βάθη παρουσιάζει και το νεκρό π. (φυτοπλαγκτόν
ή ζωοπλαγκτόν). Κάποια είδη φυτοπλαγκτού μπορεί να εμφανιστούν σε μεγάλη αφθο-
νία αν υπάρξουν οι κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες, μεταβάλλοντας ακόμα και
τον χρωματισμό της θάλασσας σε πράσινο, καφέ ή ακόμα και κόκκινο. Τα πλαγκτονικά
βακτήρια και οι μύκητες παίζουν σημαντικό ρόλο στην αποικοδόμηση των οργανικών
ουσιών και στην απελευθέρωση των διαλυμένων στο νερό θρεπτικών συστατικών.
Πολλοί πλαγκτονικοί οργανισμοί, εκτός από τις οριζόντιες μετακινήσεις που οφείλονται
στα ρεύματα, πραγματοποιούν και ημερήσιες ή εποχιακές κάθετες μετακινήσεις σε διά-
φορα βάθη, ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος, όπως είναι το φως, η θερμοκ-
ρασία και η ποσότητα της διαθέσιμης διατροφής ή του σταδίου του κύκλου ζωής τους.
Οι μετακινήσεις αυτές του π. είναι σπουδαιότατες, γιατί από αυτές εξαρτώνται οι μετα-
κινήσεις των ψαριών και των κητωδών που τρέφονται από αυτά. Η συγκέντρωση και η
διανομή του πλακτόν επηρεάζεται σημαντικά και από τις φυσικές και χημικές μεταβολές
του νερού. Για τη μελέτη του, το π. συλλέγεται με δίχτυα· υπάρχουν επίσης συστήματα
που επιτρέπουν τη σύλληψη του πλαγκτονικού υλικού χωριστά στα διάφορα στρώματα
του νερού, ώστε να καθορίζεται η αφθονία και η κατανομή του π. στα διάφορα βάθη.
Οι πλαγκτονικοί οργανισμοί με πολύ μικρές διαστάσεις (μικρότερες του 1/100 του
χιλιοστού) δεν μπορούν να συγκρατηθούν ούτε και από τα πυκνότερα δίχτυα, γι’ αυτό
συλλέγονται με τη δημιουργία ιζημάτων ή με φυγοκέντρηση δειγμάτων νερού.
Πηγή πληροφοριών : ygeiaonline.gr
μάζα του νερού και δεν διαθέτουν ικανότητα ενεργητικής κίνησης, αλλά μεταφέρονται
παθητικά από τα κύματα και τα ρεύματα. Ο όρος πλακτόν, που προέρχεται από το ελλη-
νικό ρήμα πλανώμαι, επινοήθηκε από τον Γερμανό φυσιολόγο και βιολόγο Βίκτορ Χένσεν
(1835 - 1924). Ο Χένσεν διέκρινε τους πελαγικούς, υδρόβιους οργανισμούς στο πλακτόν
και στο νηκτόν. Στο τελευταίο περιέλαβε όλους τους οργανισμούς που είναι ικανοί να
μετακινούνται ενεργητικά στη μάζα του νερού. Οι όροι πλακτόν και νηκτόν αντιπαραβάλ-
λονται με την έννοια του βένθους, το οποίο αναφέρεται στους οργανισμούς του βυθού.
Το πλακτόν μπορεί να αποτελείται από φύκη (φυτοπλαγκτόν), μικροσκοπικά ζώα
(ζωοπλαγκτόν), πρωτόζωα, βακτήρια και μύκητες. Διακρίνεται, επίσης, σε θαλάσσιο
πλακτόν και σε πλακτόν του γλυκού νερού· το πρώτο είναι πλουσιότερο σε είδη από το
δεύτερο. Οι πλαγκτονικοί οργανισμοί μπορούν να έχουν μικροσκοπικές διαστάσεις
(μικροπλαγκτόν), μεσαίες (μεσοπλαγκτόν) ή σχετικά μεγάλες (μακροπλαγκτόν).
Το ζωοπλαγκτόν αποτελείται κυρίως από μικροσκοπικά ασπόνδυλα, από αβγά και προ-
νύμφες μεγαλύτερων ζώων (μαλακίων, καρκινοειδών, εχινοδέρμων, δακτυλιοσκωλήκων,
ψαριών κ.ά.) και από μονοκύτταρους οργανισμούς (πρωτόζωα). Μεγαλύτερο ποσοστό του
ζωοπλαγκτού καταλαμβάνουν τα κωπήποδα καρκινοειδή πολυάριθμα είναι επίσης τα
μαλακόστρακα καρκινοειδή της τάξης των ευφαυσεωδών, γνωστά με την κοινή ονομασία
κριλ, τα οποία αποτελούν κατά μεγάλο μέρος την τροφή των φαλαινών.
Με βάση τον ορισμό του Χένσεν, το ζωοπλαγκτόν διακρίνεται επιπλέον σε ολοπλαγκτόν
και σε μεροπλαγκτόν: το πρώτο περιλαμβάνει τα ζωικά είδη που ζουν πλαγκτονικά σε
όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους, ενώ το δεύτερο περιλαμβάνει τα είδη που είναι
πλαγκτονικά μόνο κατά τη διάρκεια ορισμένων σταδίων του κύκλου ζωής τους, που είναι
συνήθως τα προνυμφικά. Το φυτοπλαγκτόν, το οποίο συναντάται από την επιφάνεια του
νερού και φτάνει μέχρι βάθος όπου υπάρχει αρκετό φως για να γίνει η φωτοσύνθεση
(ευφωτική ζώνη), αποτελείται από φύκη. Σπουδαιότερα είναι τα διάτομα και τα δινομα-
στιγωτά, μονοκύτταρα φύκη τα οποία αποτελούν περίπου το 90% του φυτοπλαγκτού.
Τα φύκη είναι απαραίτητα για την επιβίωση των ζωικών οργανισμών, γιατί με τη
φωτοσύνθεση οξυγονώνουν το νερό και αποτελούν σημαντικό τμήμα της τροφής του
ζωοπλαγκτού, το οποίο με τη σειρά του τρέφει ζώα μεγαλύτερων διαστάσεων.
Το φυτοπλαγκτόν αποτελεί δηλαδή τη βάση της τροφικής αλυσίδας των υδάτινων
οικοσυστημάτων. Εκτός από το ζωντανό πλακτόν, μεγάλη σπουδαιότητα για τη διατ-
ροφή των ζώων που ζουν σε μεγάλα βάθη παρουσιάζει και το νεκρό π. (φυτοπλαγκτόν
ή ζωοπλαγκτόν). Κάποια είδη φυτοπλαγκτού μπορεί να εμφανιστούν σε μεγάλη αφθο-
νία αν υπάρξουν οι κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες, μεταβάλλοντας ακόμα και
τον χρωματισμό της θάλασσας σε πράσινο, καφέ ή ακόμα και κόκκινο. Τα πλαγκτονικά
βακτήρια και οι μύκητες παίζουν σημαντικό ρόλο στην αποικοδόμηση των οργανικών
ουσιών και στην απελευθέρωση των διαλυμένων στο νερό θρεπτικών συστατικών.
Πολλοί πλαγκτονικοί οργανισμοί, εκτός από τις οριζόντιες μετακινήσεις που οφείλονται
στα ρεύματα, πραγματοποιούν και ημερήσιες ή εποχιακές κάθετες μετακινήσεις σε διά-
φορα βάθη, ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος, όπως είναι το φως, η θερμοκ-
ρασία και η ποσότητα της διαθέσιμης διατροφής ή του σταδίου του κύκλου ζωής τους.
Οι μετακινήσεις αυτές του π. είναι σπουδαιότατες, γιατί από αυτές εξαρτώνται οι μετα-
κινήσεις των ψαριών και των κητωδών που τρέφονται από αυτά. Η συγκέντρωση και η
διανομή του πλακτόν επηρεάζεται σημαντικά και από τις φυσικές και χημικές μεταβολές
του νερού. Για τη μελέτη του, το π. συλλέγεται με δίχτυα· υπάρχουν επίσης συστήματα
που επιτρέπουν τη σύλληψη του πλαγκτονικού υλικού χωριστά στα διάφορα στρώματα
του νερού, ώστε να καθορίζεται η αφθονία και η κατανομή του π. στα διάφορα βάθη.
Οι πλαγκτονικοί οργανισμοί με πολύ μικρές διαστάσεις (μικρότερες του 1/100 του
χιλιοστού) δεν μπορούν να συγκρατηθούν ούτε και από τα πυκνότερα δίχτυα, γι’ αυτό
συλλέγονται με τη δημιουργία ιζημάτων ή με φυγοκέντρηση δειγμάτων νερού.
Πηγή πληροφοριών : ygeiaonline.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)