Τρίτη, Οκτωβρίου 03, 2017
Δευτέρα, Οκτωβρίου 02, 2017
Νέα πλάσματα ανακαλύπτονται συνεχώς στα βάθη των ωκεανών...
Τα μονίμως ολοσκότεινα βάθη των ωκεανών του πλανήτη αποτελούν κατοικία πολύ
περισσότερων πλασμάτων από ότι νόμιζαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες, οι οποίοι ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν στα παγωμένα νερά συνολικά 17.650 θαλάσσια είδη,
που ζουν σε βάθος από 200 μέτρα (όπου δεν υπάρχει πια ηλιακό φως) μέχρι και
5 χιλιόμετρα. Από αυτά, τα 5.722 ζουν σε βάθος μεγαλύτερο από τα 1.000 μέτρα.
Μέχρι πριν λίγα χρόνια, η άβυσσος των ωκεανών εθεωρείτο μια έρημος γυμνή από
ζωή, αλλά τώρα πια αυτή η εικόνα έχει ανατραπεί. Σήμερα τα αιώνια σκοτάδια των
βυθών αντιμετωπίζονται ως το μεγαλύτερο και πιο παράξενο οικοσύστημα της Γης.
Τα νέα στοιχεία προέκυψαν από την ευρύτερη δεκαετή διεθνή πρωτοβουλία για την Απογραφή της Θαλάσσιας Ζωής και οι σχετικές ανακοινώσεις έγιναν από τον υπεύ-
θυνο ωκεανογράφο Ρόμπερτ Κάρνεϊ. Η Απογραφή, με τη συμμετοχή 2.000 επιστη-
μόνων από 80 χώρες, μέχρι τώρα (μέσα από 210 αποστολές) έχει καταγράψει συνο-
λικά περίπου 235.600 θαλάσσια είδη και αναμένεται να ανακαλύψει και ακόμη
περισσότερα μέχρι την ολοκλήρωσή της σε ένα χρόνο.
Φωσφορίζουσες μέδουσες, μεγάλα σκουλήκια που τρώνε πετρέλαιο, τεράστιες γαρίδες
και καλαμάρια, καβούρια, κοράλλια, σπάνιοι καρχαρίες και άλλα πιο εξωτικά πλάσματα, όπως τα σιφωνοφόρα (μεγαλύτερα και από γαλάζια φάλαινα), τα διαφανή θαλάσσια αγγούρια με πλοκάμια ή τα ζελατινοειδή οκτάποδα μήκους δύο μέτρων, με πτερύγια
σαν αυτιά αποτελούν μέρος των οικοσυστημάτων των σκοτεινών βυθών.
"Η ποικιλία της ζωής στα μεγάλα βάθη είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερη από ό,τι πιστεύαμε.
Η άβυσσος δεν είναι πια μια μαύρη τρύπα", δήλωσε ο Κάρνεϊ, και πρόσθεσε ότι ο πραγ-ματικός αριθμός των ειδών κάτω από το βάθος των 200 μέτρων είναι κατά εκατοντάδες
ή και χιλιάδες φορές μεγαλύτερος από τα 17.650 είδη που έχουν βρεθεί μέχρι τώρα.
Το φως συνήθως δεν μπορεί να διαπεράσει τα νερά κάτω από το βάθος των 200 μέτρων. Πέρα από αυτό το βάθος, όπου δεν μπορούν πια να φυτρώσουν υποθαλάσσια φυτά, τα θαλάσσια πλάσματα πρέπει, για να επιβιώσουν, να εκμεταλλευτούν τα βακτήρια (π.χ.
αυτά που διασπούν το μεθάνιο ή το πετρέλαιο) ή να βρουν τροφή που βυθίζεται σαν
βροχή από τα επιφανειακά νερά (από μικροσκοπικά νεκρά πλάσματα μέχρι πτώματα φαλαινών). Πολλά πλάσματα των βυθών δημιουργούν το δικό τους φως για να μπο-
ρούν να βλέπουν μέσα στο μόνιμο σκοτάδι, να βρίσκουν πιο εύκολα τη λεία τους ή να βοηθιούνται στο ζευγάρωμα. Ορισμένα τολμηρά πλάσματα των επιφανειακών φωτισ-
μένων νερών τολμούν να κάνουν εξερευνήσεις στη σκοτεινή άβυσσο, όπως ένας θαλάσ-
σιος ελέφαντας, τον οποίο οι επιστήμονες βρήκαν σε βάθος 2.388 μέτρων.
Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι μερικά πλάσματα, όπως τα σκουλήκια-γεωτρύπανα που
ζουν κάτω από τα 500 μέτρα βάθος και τρέφονται με τη διάσπαση του πετρελαίου και
του μεθανίου, μπορούν να αποτελέσουν ένα πολύ αξιόπιστο βιολογικό δείκτη για το
πού οι εταιρίες πετρελαίου μπορούν να βρουν στο βυθό ορυκτά καύσιμα, αντί να κά-
νουν πολυδάπανες γεωλογικές έρευνες και γεωτρήσεις στο βυθό. Η μελέτη της σκοτει-
νής ωκεάνιας αβύσσου είναι ένα δύσκολο και πανάκριβο έργο, που γίνεται με τη βύθιση καμερών, την χρήση σόναρ και ειδικών ρομποτικών σκαφών.
Προς το παρόν, τα πιο αβυσσαλέα από όλα τα βάθη, τα λεγόμενα και "βάθη του Άδη",
που φθάνουν σε βάθος μεγαλύτερο και από το Έβερεστ, παραμένουν ουσιαστικά εκτός
της επιστημονικής έρευνας. Οι επιστήμονες επεσήμαναν τα πρακτικά οφέλη από μια
τέτοια εξερεύνηση, καθώς προστίθεται στις γνώσεις μας ένα τεράστιο γενετικό δυναμικό.
*Πηγές πληροφοριών : ΑΠΕ - Πρακτορείο Ρόιτερ - Natural science
περισσότερων πλασμάτων από ότι νόμιζαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες, οι οποίοι ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν στα παγωμένα νερά συνολικά 17.650 θαλάσσια είδη,
που ζουν σε βάθος από 200 μέτρα (όπου δεν υπάρχει πια ηλιακό φως) μέχρι και
5 χιλιόμετρα. Από αυτά, τα 5.722 ζουν σε βάθος μεγαλύτερο από τα 1.000 μέτρα.
Μέχρι πριν λίγα χρόνια, η άβυσσος των ωκεανών εθεωρείτο μια έρημος γυμνή από
ζωή, αλλά τώρα πια αυτή η εικόνα έχει ανατραπεί. Σήμερα τα αιώνια σκοτάδια των
βυθών αντιμετωπίζονται ως το μεγαλύτερο και πιο παράξενο οικοσύστημα της Γης.
Τα νέα στοιχεία προέκυψαν από την ευρύτερη δεκαετή διεθνή πρωτοβουλία για την Απογραφή της Θαλάσσιας Ζωής και οι σχετικές ανακοινώσεις έγιναν από τον υπεύ-
θυνο ωκεανογράφο Ρόμπερτ Κάρνεϊ. Η Απογραφή, με τη συμμετοχή 2.000 επιστη-
μόνων από 80 χώρες, μέχρι τώρα (μέσα από 210 αποστολές) έχει καταγράψει συνο-
λικά περίπου 235.600 θαλάσσια είδη και αναμένεται να ανακαλύψει και ακόμη
περισσότερα μέχρι την ολοκλήρωσή της σε ένα χρόνο.
Φωσφορίζουσες μέδουσες, μεγάλα σκουλήκια που τρώνε πετρέλαιο, τεράστιες γαρίδες
και καλαμάρια, καβούρια, κοράλλια, σπάνιοι καρχαρίες και άλλα πιο εξωτικά πλάσματα, όπως τα σιφωνοφόρα (μεγαλύτερα και από γαλάζια φάλαινα), τα διαφανή θαλάσσια αγγούρια με πλοκάμια ή τα ζελατινοειδή οκτάποδα μήκους δύο μέτρων, με πτερύγια
σαν αυτιά αποτελούν μέρος των οικοσυστημάτων των σκοτεινών βυθών.
"Η ποικιλία της ζωής στα μεγάλα βάθη είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερη από ό,τι πιστεύαμε.
Η άβυσσος δεν είναι πια μια μαύρη τρύπα", δήλωσε ο Κάρνεϊ, και πρόσθεσε ότι ο πραγ-ματικός αριθμός των ειδών κάτω από το βάθος των 200 μέτρων είναι κατά εκατοντάδες
ή και χιλιάδες φορές μεγαλύτερος από τα 17.650 είδη που έχουν βρεθεί μέχρι τώρα.
Το φως συνήθως δεν μπορεί να διαπεράσει τα νερά κάτω από το βάθος των 200 μέτρων. Πέρα από αυτό το βάθος, όπου δεν μπορούν πια να φυτρώσουν υποθαλάσσια φυτά, τα θαλάσσια πλάσματα πρέπει, για να επιβιώσουν, να εκμεταλλευτούν τα βακτήρια (π.χ.
αυτά που διασπούν το μεθάνιο ή το πετρέλαιο) ή να βρουν τροφή που βυθίζεται σαν
βροχή από τα επιφανειακά νερά (από μικροσκοπικά νεκρά πλάσματα μέχρι πτώματα φαλαινών). Πολλά πλάσματα των βυθών δημιουργούν το δικό τους φως για να μπο-
ρούν να βλέπουν μέσα στο μόνιμο σκοτάδι, να βρίσκουν πιο εύκολα τη λεία τους ή να βοηθιούνται στο ζευγάρωμα. Ορισμένα τολμηρά πλάσματα των επιφανειακών φωτισ-
μένων νερών τολμούν να κάνουν εξερευνήσεις στη σκοτεινή άβυσσο, όπως ένας θαλάσ-
σιος ελέφαντας, τον οποίο οι επιστήμονες βρήκαν σε βάθος 2.388 μέτρων.
Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι μερικά πλάσματα, όπως τα σκουλήκια-γεωτρύπανα που
ζουν κάτω από τα 500 μέτρα βάθος και τρέφονται με τη διάσπαση του πετρελαίου και
του μεθανίου, μπορούν να αποτελέσουν ένα πολύ αξιόπιστο βιολογικό δείκτη για το
πού οι εταιρίες πετρελαίου μπορούν να βρουν στο βυθό ορυκτά καύσιμα, αντί να κά-
νουν πολυδάπανες γεωλογικές έρευνες και γεωτρήσεις στο βυθό. Η μελέτη της σκοτει-
νής ωκεάνιας αβύσσου είναι ένα δύσκολο και πανάκριβο έργο, που γίνεται με τη βύθιση καμερών, την χρήση σόναρ και ειδικών ρομποτικών σκαφών.
Προς το παρόν, τα πιο αβυσσαλέα από όλα τα βάθη, τα λεγόμενα και "βάθη του Άδη",
που φθάνουν σε βάθος μεγαλύτερο και από το Έβερεστ, παραμένουν ουσιαστικά εκτός
της επιστημονικής έρευνας. Οι επιστήμονες επεσήμαναν τα πρακτικά οφέλη από μια
τέτοια εξερεύνηση, καθώς προστίθεται στις γνώσεις μας ένα τεράστιο γενετικό δυναμικό.
*Πηγές πληροφοριών : ΑΠΕ - Πρακτορείο Ρόιτερ - Natural science
Δύο κομήτες και το αστρικό σμήνος των Πλειάδων...
Στην άκρη αριστερά της εικόνας διακρίνεται ο κομήτης C / 2017 O1 ASAS-SN.
Κοντά στο κέντρο της εικόνας ο κομήτης C / 2015 ER61 PanSTARRS, και στην επάνω δεξιά πλευρά διακρίνονται οι Πλειάδες , ένα ανοικτό σύμπλεγμα
που κυριαρχείται από λαμπερά μπλε αστέρια.
*Πλειάδες ή Πλειάς ή Μ45 στην αστρονομία ονομάζεται ένα ανοικτό αστρικό σμήνος,
που συναντάμε στην κατεύθυνση του αστερισμού του Ταύρου.
Από τους αστέρες του σμήνους των Πλειάδων είναι ορατοί με γυμνό μάτι μόνο έξι ή
οκτώ, ενώ με το τηλεσκόπιο αποκαλύπτεται ότι το σμήνος αποτελείται από 2.500
περίπου αστέρες.
Οι λαμπρότεροι από αυτούς έχουν ιδιαίτερα ονόματα και είναι οι κόρες του Άτλαντα
και της Πλειόνης: Αλκυόνη, Μαία, Μερόπη, Ηλέκτρα, Κελαινώ, Ταϋγέτη και Στερόπη.
Όλοι οι αστέρες των Πλειάδων παρουσιάζουν την αυτή ιδία κίνηση, που καταμαρτυρεί
την κοινή φυσική καταγωγή και ύπαρξη και άλλων φυσικών δεσμών μεταξύ τους.
Επίσης οι αστέρες αυτοί περιβάλλονται από διάχυτη νεφελώδη ύλη που καλείται συνο-
λικά «νεφέλωμα των Πλειάδων».
Οι Πλειάδες απέχουν από τη Γη περίπου 440 ως 480 έτη φωτός.
Τα ονόματά τους δόθηκαν από τις επτά Πλειάδες, από την Ελληνική μυθολογία.
*Πηγές πληροφοριών : apod.nasa.gov - Βικιπαίδεια
Κοντά στο κέντρο της εικόνας ο κομήτης C / 2015 ER61 PanSTARRS, και στην επάνω δεξιά πλευρά διακρίνονται οι Πλειάδες , ένα ανοικτό σύμπλεγμα
που κυριαρχείται από λαμπερά μπλε αστέρια.
*Πλειάδες ή Πλειάς ή Μ45 στην αστρονομία ονομάζεται ένα ανοικτό αστρικό σμήνος,
που συναντάμε στην κατεύθυνση του αστερισμού του Ταύρου.
Από τους αστέρες του σμήνους των Πλειάδων είναι ορατοί με γυμνό μάτι μόνο έξι ή
οκτώ, ενώ με το τηλεσκόπιο αποκαλύπτεται ότι το σμήνος αποτελείται από 2.500
περίπου αστέρες.
Οι λαμπρότεροι από αυτούς έχουν ιδιαίτερα ονόματα και είναι οι κόρες του Άτλαντα
και της Πλειόνης: Αλκυόνη, Μαία, Μερόπη, Ηλέκτρα, Κελαινώ, Ταϋγέτη και Στερόπη.
Όλοι οι αστέρες των Πλειάδων παρουσιάζουν την αυτή ιδία κίνηση, που καταμαρτυρεί
την κοινή φυσική καταγωγή και ύπαρξη και άλλων φυσικών δεσμών μεταξύ τους.
Επίσης οι αστέρες αυτοί περιβάλλονται από διάχυτη νεφελώδη ύλη που καλείται συνο-
λικά «νεφέλωμα των Πλειάδων».
Οι Πλειάδες απέχουν από τη Γη περίπου 440 ως 480 έτη φωτός.
Τα ονόματά τους δόθηκαν από τις επτά Πλειάδες, από την Ελληνική μυθολογία.
*Πηγές πληροφοριών : apod.nasa.gov - Βικιπαίδεια
Νικολά-Ζοζέφ Κυνιό (Nicolas-Joseph Cugnot)... Ο κατασκευαστής του πρώτου αυτοκινήτου...
Σαν σήμερα... 2 Οκτώβρη 1804, πεθαίνει ο Νικολά-Ζοζέφ Κυνιό (Nicolas-Joseph Cugnot),
Γάλλος αξιωματικός του πυροβολικού και εφευρέτης του πρώτου ατμοκίνητου οχήματος.
Το 1770 ο Κυνιό κατάφερε και δημιούργησε ουσιαστικά το πρώτο μηχανικό αυτοκίνητο
(για τον ίδιον, «αυτοκινούμενο ελκυστήρα πυροβολικού»), που έλαβε και το όνομά του.
Το όχημα Κυνιό ήταν ένα βαρύ τρίτροχο όχημα, βάρους 2,5 τόνων, που στο πρόσθιο μέ-
ρος του έφερε ατμολέβητα, από τον οποίο ο ατμός διοχετευόμενος με μια απλή διάταξη
σε κάθετο έμβολο μετέδιδε με στρόφαλο κίνηση στον πρόσθιο τροχό.
Ο ελκυστήρας αυτός κινήθηκε με ταχύτητα 3,6 χιλιόμετρα την ώρα, επί 20 λεπτά της
ώρας, μεταφέροντας 4 επιβάτες. Στη συνέχεια μετά από 20 λεπτά στάση, μέχρι να επανακτήσει αρκετή πίεση μπορούσε να επαναλάβει το εγχείρημα.
Γάλλος αξιωματικός του πυροβολικού και εφευρέτης του πρώτου ατμοκίνητου οχήματος.
Το 1770 ο Κυνιό κατάφερε και δημιούργησε ουσιαστικά το πρώτο μηχανικό αυτοκίνητο
(για τον ίδιον, «αυτοκινούμενο ελκυστήρα πυροβολικού»), που έλαβε και το όνομά του.
Το όχημα Κυνιό ήταν ένα βαρύ τρίτροχο όχημα, βάρους 2,5 τόνων, που στο πρόσθιο μέ-
ρος του έφερε ατμολέβητα, από τον οποίο ο ατμός διοχετευόμενος με μια απλή διάταξη
σε κάθετο έμβολο μετέδιδε με στρόφαλο κίνηση στον πρόσθιο τροχό.
Ο ελκυστήρας αυτός κινήθηκε με ταχύτητα 3,6 χιλιόμετρα την ώρα, επί 20 λεπτά της
ώρας, μεταφέροντας 4 επιβάτες. Στη συνέχεια μετά από 20 λεπτά στάση, μέχρι να επανακτήσει αρκετή πίεση μπορούσε να επαναλάβει το εγχείρημα.
Κυριακή, Οκτωβρίου 01, 2017
Οι ιατρικές ανακαλύψεις στον 20ό αιώνα, που άλλαξαν τον κόσμο... (Α΄ μέρος)...
Διάκριση του αίματος σε Ομάδες
Το 1900, ο Αυστραλός γιατρός Κάρλ Λαντσάινερ, απέδειξε ότι το ανθρώπινο αίμα έχει ορισμένες ιδιότητες και διακρίνεται σε 4 ομάδες: την Α, την Β, την Α Β και την Ο.
Η διάκριση σε ομάδες οφείλεται σε μια ιδιότητα που έχουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Δηλαδή, στα δυο αντιγόνα (το αντιγόνο Α και το αντιγόνο Β), τα οποία περιέχονται ή
όχι στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Όσα περιέχουν το αντιγόνο Α αποτελούν την ομάδα Α,
ενώ όσα που περιέχουν το αντιγόνο Β αποτελούν την ομάδα Β. Επίσης, εκείνα που περιέχουν και τα δυο αντιγόνα αποτελούν την ομάδα Α Β. Τέλος, τα ερυθρά αιμοσφαί-
ρια που δεν περιέχουν κανένα αντιγόνο αποτελούν την ομάδα Ο.
Η σωτήρια ινσουλίνη
Το 1922, μετά από επίμονες έρευνες και πειράματα ο Καναδός ερευνητής Φρέντερικ Μπάντινγκ, κατόρθωσε να απομονώσει την ορμόνη ινσουλίνη. Πριν από την σημαντική αυτή ανακάλυψη, οι άνθρωποι που εμφάνιζαν συμπτώματα διαβήτη έπεφταν σε κώμα
και ήταν καταδικασμένοι σε θάνατο μέσα σε μερικούς μήνες. Η ένεση ινσουλίνης, εξασ-φάλισε μια φυσιολογική ζωή στους πάσχοντες, αφού τους επέτρεψε να ασχολούνται με οποιαδήποτε δραστηριότητα, όπως οι μη διαβητικοί.
Η ανακάλυψη της Πενικιλίνης
Το 1928, η πρώτη αντιβιοτική ουσία, που άλλαξε καθοριστικά την ιατρική του περασμέ-
νου αιώνα, ανακαλύφθηκε σχεδόν τυχαία από τον Σκοτσέζο ερευνητή Αλεξάντερ Φλέμιγκ, στους μύκητες που αναπτύσσονται στο ψωμί και το τυρί. Η πενικιλίνη, βρέθηκε ότι μπο-ρούσε να σκοτώσει τα μικρόβια, επειδή διέλυε τη μεμβράνη που τα προστάτευε.
Οι δραστικές της ιδιότητες, δημιούργησαν στη συνέχεια φάρμακα, που καταπολέμησαν αρκετές από τις πιο εφιαλτικές ασθένειες της ανθρωπότητας για χιλιάδες χρόνια.
Την πνευμονία, τη φυματίωση τη σύφιλη. Ωστόσο σήμερα, τα γεγονότα, έρχονται να επαληθεύσουν αυτό που είχε προβλέψει ο Φλέμιγκ από 1946 και αφορούσε στην αλόγισ-
τη χρήση των αντιβιοτικών. Η οποία, οδήγησε στο εξής πρόβλημα: Μερικά από τα «σωτήρια» αντιβιοτικά, μεταξύ αυτών και η πενικιλίνη (που στις δεκαετίες του 30 με
40 βοήθησαν να σωθούν εκατομμύρια ζωές), έχουν σχεδόν αχρηστευτεί από την ανθε-κτικότητα των μικροβίων. Οι ασθένειες λοιπόν που θεωρούνταν ιάσιμες μέχρι πριν
15-20 χρόνια, τώρα επανεμφανίζονται στο προσκήνιο.
*Της Ρίτας Βελώνη από το fractalart.gr
Το 1900, ο Αυστραλός γιατρός Κάρλ Λαντσάινερ, απέδειξε ότι το ανθρώπινο αίμα έχει ορισμένες ιδιότητες και διακρίνεται σε 4 ομάδες: την Α, την Β, την Α Β και την Ο.
Η διάκριση σε ομάδες οφείλεται σε μια ιδιότητα που έχουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Δηλαδή, στα δυο αντιγόνα (το αντιγόνο Α και το αντιγόνο Β), τα οποία περιέχονται ή
όχι στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Όσα περιέχουν το αντιγόνο Α αποτελούν την ομάδα Α,
ενώ όσα που περιέχουν το αντιγόνο Β αποτελούν την ομάδα Β. Επίσης, εκείνα που περιέχουν και τα δυο αντιγόνα αποτελούν την ομάδα Α Β. Τέλος, τα ερυθρά αιμοσφαί-
ρια που δεν περιέχουν κανένα αντιγόνο αποτελούν την ομάδα Ο.
Η σωτήρια ινσουλίνη
Το 1922, μετά από επίμονες έρευνες και πειράματα ο Καναδός ερευνητής Φρέντερικ Μπάντινγκ, κατόρθωσε να απομονώσει την ορμόνη ινσουλίνη. Πριν από την σημαντική αυτή ανακάλυψη, οι άνθρωποι που εμφάνιζαν συμπτώματα διαβήτη έπεφταν σε κώμα
και ήταν καταδικασμένοι σε θάνατο μέσα σε μερικούς μήνες. Η ένεση ινσουλίνης, εξασ-φάλισε μια φυσιολογική ζωή στους πάσχοντες, αφού τους επέτρεψε να ασχολούνται με οποιαδήποτε δραστηριότητα, όπως οι μη διαβητικοί.
Η ανακάλυψη της Πενικιλίνης
Το 1928, η πρώτη αντιβιοτική ουσία, που άλλαξε καθοριστικά την ιατρική του περασμέ-
νου αιώνα, ανακαλύφθηκε σχεδόν τυχαία από τον Σκοτσέζο ερευνητή Αλεξάντερ Φλέμιγκ, στους μύκητες που αναπτύσσονται στο ψωμί και το τυρί. Η πενικιλίνη, βρέθηκε ότι μπο-ρούσε να σκοτώσει τα μικρόβια, επειδή διέλυε τη μεμβράνη που τα προστάτευε.
Οι δραστικές της ιδιότητες, δημιούργησαν στη συνέχεια φάρμακα, που καταπολέμησαν αρκετές από τις πιο εφιαλτικές ασθένειες της ανθρωπότητας για χιλιάδες χρόνια.
Την πνευμονία, τη φυματίωση τη σύφιλη. Ωστόσο σήμερα, τα γεγονότα, έρχονται να επαληθεύσουν αυτό που είχε προβλέψει ο Φλέμιγκ από 1946 και αφορούσε στην αλόγισ-
τη χρήση των αντιβιοτικών. Η οποία, οδήγησε στο εξής πρόβλημα: Μερικά από τα «σωτήρια» αντιβιοτικά, μεταξύ αυτών και η πενικιλίνη (που στις δεκαετίες του 30 με
40 βοήθησαν να σωθούν εκατομμύρια ζωές), έχουν σχεδόν αχρηστευτεί από την ανθε-κτικότητα των μικροβίων. Οι ασθένειες λοιπόν που θεωρούνταν ιάσιμες μέχρι πριν
15-20 χρόνια, τώρα επανεμφανίζονται στο προσκήνιο.
*Της Ρίτας Βελώνη από το fractalart.gr
Αστρονόμοι έλαβαν την πιο λεπτομερή εικόνα του κόκκινου υπεργίγαντα αστέρα Αντάρη...
Ομάδα αστρονόμων από τη Χιλή και τη Γερμανία κατάφεραν να συλλάβουν μια εικόνα πρωτοφανούς λεπτομέρειας ενός άλλου αστεριού, του ερυθρού υπεργίγαντα Αντάρη (Antares).. Έχει επίσης κάνει τον πρώτο χάρτη των ταχυτήτων του υλικού στην ατμόσ-
φαιρα του άστρου αυτού, αποκαλύπτοντας απρόσμενη αναταραχή στην εκτεταμένη ατμόσφαιρα του.
Ο Αντάρης ο οποίος ονομάζεται επίσης και άλφα (α) Σκορπίου, είναι ένα καλά μελετη-
μένο, κοντινό σε εμάς αστέρι σε απόσταση 554 έτη φωτός. Είναι το δέκατο πέμπτο φω-
τεινό αστέρι στον νυχτερινό ουρανό και το πιο φωτεινό αστέρι στον αστερισμό του Σκορπιού.
Με μια διάμετρο περίπου 700 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και με μάζα
περίπου 12 φορές την ηλιακή, ο Αντάρης είναι ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια.
Θεωρείται ότι ο Αντάρης άρχισε τη ζωή του με μια μάζα περίπου 15 φορές μεγαλύ-
τερη από εκείνη του Ήλιου, και έχει χάσει τρεις ηλιακές μάζες υλικού κατά τη διάρ-
κεια της ζωής του.
*Πηγή πληροφοριών : physics4u.gr
φαιρα του άστρου αυτού, αποκαλύπτοντας απρόσμενη αναταραχή στην εκτεταμένη ατμόσφαιρα του.
Ο Αντάρης ο οποίος ονομάζεται επίσης και άλφα (α) Σκορπίου, είναι ένα καλά μελετη-
μένο, κοντινό σε εμάς αστέρι σε απόσταση 554 έτη φωτός. Είναι το δέκατο πέμπτο φω-
τεινό αστέρι στον νυχτερινό ουρανό και το πιο φωτεινό αστέρι στον αστερισμό του Σκορπιού.
Με μια διάμετρο περίπου 700 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και με μάζα
περίπου 12 φορές την ηλιακή, ο Αντάρης είναι ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια.
Θεωρείται ότι ο Αντάρης άρχισε τη ζωή του με μια μάζα περίπου 15 φορές μεγαλύ-
τερη από εκείνη του Ήλιου, και έχει χάσει τρεις ηλιακές μάζες υλικού κατά τη διάρ-
κεια της ζωής του.
*Πηγή πληροφοριών : physics4u.gr
Οι προτάσεις βιβλίων της ιστοσελίδας μας για το μήνα Οκτώβρη...
Μπορείτε να δείτε τις προτάσεις βιβλίων των προηγούμενων μηνών, πηγαίνοντας στις
ιδιαίτερες σελίδες μας και συγκεκριμένα στη σελίδα "Βιβλία (προτάσεις του μήνα)"...
ιδιαίτερες σελίδες μας και συγκεκριμένα στη σελίδα "Βιβλία (προτάσεις του μήνα)"...
Και όμως... Τα ψάρια τραγουδούν όπως τα πουλιά...
Τα ψάρια πιστεύεται ευρέως ότι είναι σιωπηλά πλάσματα, αλλά νέα στοιχεία δείχνουν
ότι ορισμένα είδη ψαριών τραγουδούν μαζί στη θάλασσα. Ακριβώς όπως πολλά πουλιά, τραγουδούν καθημερινά κατά την αυγή και το σούρουπο.
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Κέρτιν, στο Περθ της Αυστραλίας, χρησιμοποίησαν καταγραφείς θορύβου σε διαφορετικά σημεία στα ανοικτά των ακτών του Πορτ Χέντ-
λαντ στη Δυτική Αυστραλία και κατέγραψαν διακριτά «τραγούδια» στον ωκεανό σε διαφορετικές χρονικές στιγμές της ημέρας, ιδίως την αυγή και το σούρουπο, και κυρίως νωρίς την άνοιξη και στο τέλος του καλοκαιριού.
«Μερικά ζεύγη τραγουδιών από την ίδια ημέρα παρουσίασαν διάφορους συνδυασμούς διαχωρισμού χρόνου και συχνότητας, ενώ άλλα εμφάνισαν μεγαλύτερη επικάλυψη», αναφέρει η έρευνα...
Παρά το γεγονός ότι τα ψάρια θεωρούνται σιωπηλά πλάσματα σε αντίθεση με θορυβώδη πουλιά και θηλαστικά, στην πραγματικότητα είναι λογικό να φέρονται ακριβώς όπως τα άλλα ζώα, αναφέρει η έρευνα.
Ο ήχος έχει επίσης σημαντικό ρόλο σε μια σειρά από συμπεριφορές ψαριών, όπως οι εδαφικές διαφορές, η αναπαραγωγή και η διατροφή. Τα νυκτόβια αρπακτικά ψάρια,
για παράδειγμα, χρησιμοποιούν καλέσματα ώστε να μένουν όλα μαζί, όταν κυνηγούν.
Τα ψάρια που κυνηγούν κατά τη διάρκεια της ημέρας, επίσης, χρησιμοποιούν τον ήχο
για να υπερασπιστούν το έδαφός τους.
*Πηγές πληροφοριών : ΑΠΕ - nature com
ότι ορισμένα είδη ψαριών τραγουδούν μαζί στη θάλασσα. Ακριβώς όπως πολλά πουλιά, τραγουδούν καθημερινά κατά την αυγή και το σούρουπο.
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Κέρτιν, στο Περθ της Αυστραλίας, χρησιμοποίησαν καταγραφείς θορύβου σε διαφορετικά σημεία στα ανοικτά των ακτών του Πορτ Χέντ-
λαντ στη Δυτική Αυστραλία και κατέγραψαν διακριτά «τραγούδια» στον ωκεανό σε διαφορετικές χρονικές στιγμές της ημέρας, ιδίως την αυγή και το σούρουπο, και κυρίως νωρίς την άνοιξη και στο τέλος του καλοκαιριού.
«Μερικά ζεύγη τραγουδιών από την ίδια ημέρα παρουσίασαν διάφορους συνδυασμούς διαχωρισμού χρόνου και συχνότητας, ενώ άλλα εμφάνισαν μεγαλύτερη επικάλυψη», αναφέρει η έρευνα...
Παρά το γεγονός ότι τα ψάρια θεωρούνται σιωπηλά πλάσματα σε αντίθεση με θορυβώδη πουλιά και θηλαστικά, στην πραγματικότητα είναι λογικό να φέρονται ακριβώς όπως τα άλλα ζώα, αναφέρει η έρευνα.
Ο ήχος έχει επίσης σημαντικό ρόλο σε μια σειρά από συμπεριφορές ψαριών, όπως οι εδαφικές διαφορές, η αναπαραγωγή και η διατροφή. Τα νυκτόβια αρπακτικά ψάρια,
για παράδειγμα, χρησιμοποιούν καλέσματα ώστε να μένουν όλα μαζί, όταν κυνηγούν.
Τα ψάρια που κυνηγούν κατά τη διάρκεια της ημέρας, επίσης, χρησιμοποιούν τον ήχο
για να υπερασπιστούν το έδαφός τους.
*Πηγές πληροφοριών : ΑΠΕ - nature com
Στο «χειμώνα» της «ανάπτυξής τους» απαντάμε με οργανωμένη πάλη...
Να μην περάσουν οι εκβιασμοί και τα παραμύθια περί «δίκαιης ανάπτυξης»...
Η κατάθεση αύριο, Δευτέρα, στη Βουλή του προσχεδίου για τον κρατικό προϋπολογισμό
του 2018 αποτελεί προανάκρουσμα των νέων αντιλαϊκών μέτρων, που κλιμακώνονται με
τα 95 «προαπαιτούμενα» της τρίτης «αξιολόγησης».
Η κυβέρνηση εναλλάσσει τους εκβιασμούς και τις απειλές με την καλλιέργεια κλίματος προσμονής στο λαό, ενώ με το παραμύθι περί «δίκαιης ανάπτυξης» προσπαθεί να αποσ-πάσει ανοχή και συναίνεση στους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς που επιταχύνονται.
Όσο προχωράει η προετοιμασία του κεφαλαίου και των κομμάτων του για το νέο γύρο της επίθεσης, άλλο τόσο πρέπει να δυναμώσει η ετοιμότητα των εργαζομένων και του λαού να απαντήσουν στην αντιλαϊκή κλιμάκωση.
Με συμπόρευση με το ΚΚΕ, μπορούν να γίνουν αποφασιστικά βήματα στην οργάνωση της πάλης των εργαζομένων και του λαού, με διεκδικήσεις σε όλα τα μέτωπα (αύξηση μισθών, συντάξεων, σταθερή δουλειά με δικαιώματα κ.λπ.), παλεύοντας με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας.
*Από το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη (1η Οκτώβρη 2017)
Η κατάθεση αύριο, Δευτέρα, στη Βουλή του προσχεδίου για τον κρατικό προϋπολογισμό
του 2018 αποτελεί προανάκρουσμα των νέων αντιλαϊκών μέτρων, που κλιμακώνονται με
τα 95 «προαπαιτούμενα» της τρίτης «αξιολόγησης».
Η κυβέρνηση εναλλάσσει τους εκβιασμούς και τις απειλές με την καλλιέργεια κλίματος προσμονής στο λαό, ενώ με το παραμύθι περί «δίκαιης ανάπτυξης» προσπαθεί να αποσ-πάσει ανοχή και συναίνεση στους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς που επιταχύνονται.
Όσο προχωράει η προετοιμασία του κεφαλαίου και των κομμάτων του για το νέο γύρο της επίθεσης, άλλο τόσο πρέπει να δυναμώσει η ετοιμότητα των εργαζομένων και του λαού να απαντήσουν στην αντιλαϊκή κλιμάκωση.
Με συμπόρευση με το ΚΚΕ, μπορούν να γίνουν αποφασιστικά βήματα στην οργάνωση της πάλης των εργαζομένων και του λαού, με διεκδικήσεις σε όλα τα μέτωπα (αύξηση μισθών, συντάξεων, σταθερή δουλειά με δικαιώματα κ.λπ.), παλεύοντας με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας.
*Από το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη (1η Οκτώβρη 2017)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)