Ειλικρινά… είναι να απορείς με κάποιους... Φρικάρεις που λένε...

Μια βόλτα μέσα στο διαδίκτυο... 
Από τη μια… αναρτήσεις γεμάτες με σφυροδρέπανα, με εικόνες ηγετών της παγκόσμιας εργατικής τάξης και μπόλικη επανάσταση... για να δείξουμε την «αριστεροσύνη» μας και 
την επαναστατικότητά μας…
Και από την άλλη αναρτήσεις με την «Αγία Πατρίδα μας», με πληθώρα σημαιών και εθνι-κών συμβόλων…  και συχνά πυκνά… να ακολουθούν και οι γνωστές και μη εξαιρετέες πατ-ριωτικές (βλέπε εθνικιστικές) «αρλούμπες»... Ζήτω η Ελλάς… Ζήτω το Έθνος... κλπ.

Τι να πεις… και πως να το πεις... Η ιδεολογική θολούρα σε όλο της το μεγαλείο… 
Με τον Προλεταριακό διεθνισμό απογυμνωμένο και ξεχασμένο… και τον σοσιαλσωβινισμό ριζωμένο βαθιά στο βάθος του μυαλού τους… 
Και άντε τώρα να τους το εξηγήσεις και να το καταλάβουν… 

Κοσμάς Λεοντιάδης