Στιγμές που η σιωπή ακούγεται δυνατά…
Ο ήχος της αφουγκράζεται την ορφάνια της ζωής.
Δε μιλάς… σωπαίνεις…
Κι όμως ακούγεσαι.
Τι κι αν το κελάηδισμα των πουλιών σπάει την
ησυχία των στιγμών...
Η σιωπή σου είναι πιο δυνατή…
Σκεπάζει την ανάσα σου…
Σκεπάζει τη φλυαρία των καιρών…
Σκεπάζει το κελάηδισμα των πουλιών…
Είσαι εκεί…
Βουβός κι αμίλητος…
Πάντα επίκαιρος… Πάντα στοχαστικός…
Να βάζεις σημάδια.
Κοσμάς Λεοντιάδης
Ο ήχος της αφουγκράζεται την ορφάνια της ζωής.
Δε μιλάς… σωπαίνεις…
Κι όμως ακούγεσαι.
Τι κι αν το κελάηδισμα των πουλιών σπάει την
ησυχία των στιγμών...
Η σιωπή σου είναι πιο δυνατή…
Σκεπάζει την ανάσα σου…
Σκεπάζει τη φλυαρία των καιρών…
Σκεπάζει το κελάηδισμα των πουλιών…
Είσαι εκεί…
Βουβός κι αμίλητος…
Πάντα επίκαιρος… Πάντα στοχαστικός…
Να βάζεις σημάδια.
Κοσμάς Λεοντιάδης

Δεν είναι απλά καλό..... είναι συναρπαστικό!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜου αρέσει πάρα πολύ. Βγάζει πολλά νοήματα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπέροχα όμορφο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠόσο όμορφο.... Μπράβο κύριε Κοσμά. Γράφεται υπέροχα.
ΑπάντησηΔιαγραφήFrom New York..... I like it very much.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπράβο Κοσμά. Πολύ καλό.
ΑπάντησηΔιαγραφή