Σύμφωνα με τους μύθους των αρχαίων Περσών, ο Κόσμος δημιουργήθηκε από
το θεό Ahura Mazda ή Ohrmazd (Ωρομάσδης), πάνσοφο θεό, κυβερνήτη του
ουρανού. Γιος του Ωρομάσδη, ήταν ο Mithra (Μίθρας), θεός του φωτός, της
αλήθειας, της δικαιοσύνης και της σοφίας.
Το μεγάλο βουνό Alburz μεγάλωνε για 800 χρόνια, μέχρι που άγγιξε τον ουρανό.
Τότε έπεσε βροχή η οποία σχημάτισε τη θάλασσα Vourukasha και δύο μεγάλους
ποταμούς. Το πρώτο ζώο που έζησε στις όχθες του ποταμού Veh Rod ήταν ένας
λευκός ταύρος. Όμως το κακό πνεύμα, το Angra Mainyu (Ariman), τον σκότωσε.
Το σπέρμα του μεταφέρθηκε στη Σελήνη και από την εξάγνισή του δημιουργήθη-
καν πολλά ζώα και φυτά. Δίπλα στον ποταμό ζούσε και ο πρώτος άνθρωπος, ο
Gayomard. Το Angra Mainyu τον σκότωσε και εκείνον.
Ο Ήλιος όμως εξάγνισε το σπέρμα του για 40 χρόνια και από αυτό βλάστησε το
φυτό ραβέντι (rhubarb). Το φυτό μεγάλωσε και μεταμορφώθηκε στους Mashya
και Mashyanag, τους πρώτους θνητούς.
Αντί όμως το Angra Mainyu να τους σκοτώσει, τους ξεγέλασε και τους έκανε να
τον λατρεύουν. Μετά από 50 χρόνια γέννησαν δίδυμα, αλλά τα δίδυμα αυτά κου-
βαλούν τις αμαρτίες των γονέων τους. Μετά από πολύ καιρό γεννήθηκαν άλλα
δύο δίδυμα και από αυτά προήλθαν όλοι οι άνθρωποι της Γης.
το θεό Ahura Mazda ή Ohrmazd (Ωρομάσδης), πάνσοφο θεό, κυβερνήτη του
ουρανού. Γιος του Ωρομάσδη, ήταν ο Mithra (Μίθρας), θεός του φωτός, της
αλήθειας, της δικαιοσύνης και της σοφίας.
Το μεγάλο βουνό Alburz μεγάλωνε για 800 χρόνια, μέχρι που άγγιξε τον ουρανό.
Τότε έπεσε βροχή η οποία σχημάτισε τη θάλασσα Vourukasha και δύο μεγάλους
ποταμούς. Το πρώτο ζώο που έζησε στις όχθες του ποταμού Veh Rod ήταν ένας
λευκός ταύρος. Όμως το κακό πνεύμα, το Angra Mainyu (Ariman), τον σκότωσε.
Το σπέρμα του μεταφέρθηκε στη Σελήνη και από την εξάγνισή του δημιουργήθη-
καν πολλά ζώα και φυτά. Δίπλα στον ποταμό ζούσε και ο πρώτος άνθρωπος, ο
Gayomard. Το Angra Mainyu τον σκότωσε και εκείνον.
Ο Ήλιος όμως εξάγνισε το σπέρμα του για 40 χρόνια και από αυτό βλάστησε το
φυτό ραβέντι (rhubarb). Το φυτό μεγάλωσε και μεταμορφώθηκε στους Mashya
και Mashyanag, τους πρώτους θνητούς.
Αντί όμως το Angra Mainyu να τους σκοτώσει, τους ξεγέλασε και τους έκανε να
τον λατρεύουν. Μετά από 50 χρόνια γέννησαν δίδυμα, αλλά τα δίδυμα αυτά κου-
βαλούν τις αμαρτίες των γονέων τους. Μετά από πολύ καιρό γεννήθηκαν άλλα
δύο δίδυμα και από αυτά προήλθαν όλοι οι άνθρωποι της Γης.
Στους επόμενους αιώνες, οι πανάρχαιοι αυτοί περσικοί μύθοι, αποτέλεσαν τη βά-
ση μιας νέας θρησκείας του Ζωροαστρισμού (Zoroastrianism). Ιδρυτής της ήταν
ο θρησκευτικός προφήτης των Περσών Zoroaster (Ζωροάστρης) ή Zarathustra
(Ζαρατούστρα) ή Zartosht, ο οποίος εξύψωσε μια αρχαία ιρανική θεότητα, τον
Ahura Mazda (Ωρομάσδη), στο επίπεδο του υπέρτατου Θεού, δαιμονοποιώντας
ταυτόχρονα όλες τις άλλες θεότητες του ιρανικού πάνθεου στο πλαίσιο μιας με-
ταφυσικής και ηθικής διαμάχης καλού και κακού, τάξης και χάους, η οποία απέκ-
τησε κοσμολογικό χαρακτήρα, με κύριο χαρακτηριστικό τις αφηρημένες έννοιες.
Το κήρυγμα του Ζωροάστρη, ο οποίος ήταν και ο θεμελιωτής της πυρολατρίας,
αναφερόταν στο ανώτατο ον, που ήταν ένα και μοναδικό. Όλοι οι άλλοι θεοί ήταν
δαίμονες. Ο θεός, στον οποίο πίστευε ο προφήτης, ήταν ο Ahura Mazda, ο πάνσο-
φος θεός του φωτός και κυβερνήτης του ουρανού. Ο Ahura Mazda βρισκόταν σε
διαρκή αγώνα με το πνεύμα του κακού, το Angra Mainyu (Ariman).
Ο Mithra (Μίθρας), ο γιος του Ωρομάσδη, αποτελεί το πνεύμα της δικαιοσύνης,
αγωνίζεται για το καλό των ανθρώπων και βασανίζεται για χάρη τους. Τελικά,
αναμένεται ότι ο Μίθρας θα νικήσει το πνεύμα του κακού και θα εγκαταστήσει
πάνω στη γη τη βασιλεία του θεού.
Ο Ζωροάστρης καλούσε τους πιστούς να κάνουν μόνο το καλό, υποσχόμενος ως
ανταμοιβή, τον παράδεισο. Αρκετά στοιχεία της διδασκαλίας του Ζωροάστρη πα-
ρουσιάζουν ομοιότητες με τα αντίστοιχα της διδασκαλίας του Ιησού, όπως αυτά
περιγράφονται στην Καινή Διαθήκη.
Το πότε έζησε ο Ζωροάστρης, ποια ήταν η ζωή του και τι πραγματικά αντιπροσώ-
πευε, δεν είναι τόσο γνωστό και βέβαιο. Οι πληροφορίες που υπάρχουν γύρω από
την προσωπικότητά του είναι πολύ λίγες και συγκεχυμένες. Οι μόνες πηγές, που
μας κατατοπίζουν μερικώς, είναι η βίβλος των Περσών, η «Avesta», και μερικά
συγγράμματα αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων. Διαφορετικές πηγές τοποθετούν
τη δράση του εντός μιας μεγάλης χρονολογικής περιόδου (18ο - 6ο αιώνα π.κ.ε.).
Αυτό το πέπλο μυστηρίου που καλύπτει τη ζωή του Ζωροάστρη, συνετέλεσε στο
να γεννηθούν και να αναπτυχθούν διάφοροι μύθοι γύρω από αυτόν, οι οποίοι έφ-
ταναν ακόμα και στο σημείο θεοποίησής του.
Εντούτοις, στην αρχαιότερη πηγή, στην Gathas (τμήμα της Avesta και ιερό κείμενο
της ζωροαστρικής πίστης), αναφέρεται κατηγορηματικά πως ο Ζωροάστρης υπήρξε
άνθρωπος και προφήτης.
Κοσμάς Λεοντιάδης.
- Το παρόν, αποτελεί λήμμα από το υπό έκδοση τετράτομο έργο μου «Εγκυκλοπαιδικό
Λεξικό των Άστρων και των ουράνιων αντικειμένων».
