Σάββατο, Φεβρουαρίου 22, 2020
Το διαστημόπλοιο της Ιαπωνικής Διαστημικής Υπηρεσίας MMX (Martian Moon eXploration) θα εκτοξευθεί το 2024 με προορισμό το δορυφόρο του πλανήτη Άρη, το Φόβο. Αφού προσεδαφιστεί για ώρες, προκειμένου να πάρει δείγμα τουλάχιστον 10 γραμμαρίων, στη συνέχεια θα εγκαταλείψει το δορυφόρο και θα επιστρέψει το δείγμα στη Γη, ολοκληρώνοντας το πρώτο πλήρες ταξίδι στο σύστημα του Άρη...
Ένα παράξενο οπτικό ζευγάρι γαλαξιών... Ο γιγαντιαίος ελλειπτικός γαλαξίας Μ60 (αριστερά) και ο σπειροειδής γαλαξίας NGC 4647 (δεξιά)...
Περίπου 54 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από το Ηλιακό μας σύστημα, ο φωτεινός M60
σε σχήμα αυγού δημιουργήθηκε από τυχαία εξάπλωση ηλικιωμένων αστεριών, ενώ τα νεα-
ρά μπλε αστέρια, το αέριο και η σκόνη του NGC 4647 οργανώνονται σε βραχίονες που σχη- ματίζουν έναν περιστρεφόμενο πεπλατυσμένο δίσκο.
Ο σπειροειδής NGC 4647 εκτιμάται ότι είναι πιο μακρινός από τον M60, περίπου 63 εκα-
τομμύρια έτη φωτός μακριά. Επίσης γνωστό ως Arp 116, το ζευγάρι των γαλαξιών μπορεί
να είναι στα πρόθυρα μιας σημαντικής βαρυτικής συνάντησης. Ο M60 (γνωστός και ως
NGC 4649) είναι περίπου 120.000 έτη φωτός σε διάμετρο. Ο μικρότερος NGC 4647
εκτείνεται σε περίπου 90.000 έτη φωτός, περίπου το μέγεθος του δικού μας Γαλαξία.
σε σχήμα αυγού δημιουργήθηκε από τυχαία εξάπλωση ηλικιωμένων αστεριών, ενώ τα νεα-
ρά μπλε αστέρια, το αέριο και η σκόνη του NGC 4647 οργανώνονται σε βραχίονες που σχη- ματίζουν έναν περιστρεφόμενο πεπλατυσμένο δίσκο.
Ο σπειροειδής NGC 4647 εκτιμάται ότι είναι πιο μακρινός από τον M60, περίπου 63 εκα-
τομμύρια έτη φωτός μακριά. Επίσης γνωστό ως Arp 116, το ζευγάρι των γαλαξιών μπορεί
να είναι στα πρόθυρα μιας σημαντικής βαρυτικής συνάντησης. Ο M60 (γνωστός και ως
NGC 4649) είναι περίπου 120.000 έτη φωτός σε διάμετρο. Ο μικρότερος NGC 4647
εκτείνεται σε περίπου 90.000 έτη φωτός, περίπου το μέγεθος του δικού μας Γαλαξία.
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 21, 2020
Ο υπερκαινοφανής (supernova) του 1604… Ο τελευταίος supernova που παρατηρήθηκε στο Γαλαξία μας...
Στις 17 Οκτώβρη 1604, ο Γερμανός αστρονόμος και μαθηματικός Johannes Kepler
(Γιοχάνες Κέπλερ) (1571 - 1630 κ.ε), παρατηρεί ένα νέο άστρο στον ουρανό, στην κατεύθυνση του αστερισμού του Οφιούχου και αρχίζει να το μελετάει για σχεδόν
έναν χρόνο.
Το «άστρο» στο αποκορύφωμα της λαμπρότητάς του, ήταν το φωτεινότερο αστέρι
στον ουρανό με φαινόμενο μέγεθος (m), το οποίο έφτασε περίπου - 2,50. Ήταν ορα-
τό κατά τη διάρκεια της ημέρας, για πάνω από τρεις εβδομάδες.
Τώρα πια είναι γνωστό, πως ο αστέρας εκείνος δεν ήταν παρά ένας υπερκαινοφανής
(supernova), ο οποίος αποκαλείται σήμερα «Αστέρας του Kepler» ή Υπερκαινο-
φανής του 1604 και το απομεινάρι του (το υπόλειμμα του υπερκαινοφανούς) απέχει
περίπου 20.000 έτη φωτός από το Ηλιακό μας σύστημα.
Από τότε κανένας άλλος υπερκαινοφανής δεν έχει παρατηρηθεί στο Γαλαξία μας έως
και σήμερα.
*Στη φωτογραφία της ανάρτησης... το απομεινάρι του Υπερκαινοφανούς 1604
(supernova remnant 1604).
Κοσμάς Λεοντιάδης
(Γιοχάνες Κέπλερ) (1571 - 1630 κ.ε), παρατηρεί ένα νέο άστρο στον ουρανό, στην κατεύθυνση του αστερισμού του Οφιούχου και αρχίζει να το μελετάει για σχεδόν
έναν χρόνο.
Το «άστρο» στο αποκορύφωμα της λαμπρότητάς του, ήταν το φωτεινότερο αστέρι
στον ουρανό με φαινόμενο μέγεθος (m), το οποίο έφτασε περίπου - 2,50. Ήταν ορα-
τό κατά τη διάρκεια της ημέρας, για πάνω από τρεις εβδομάδες.
Τώρα πια είναι γνωστό, πως ο αστέρας εκείνος δεν ήταν παρά ένας υπερκαινοφανής
(supernova), ο οποίος αποκαλείται σήμερα «Αστέρας του Kepler» ή Υπερκαινο-
φανής του 1604 και το απομεινάρι του (το υπόλειμμα του υπερκαινοφανούς) απέχει
περίπου 20.000 έτη φωτός από το Ηλιακό μας σύστημα.
Από τότε κανένας άλλος υπερκαινοφανής δεν έχει παρατηρηθεί στο Γαλαξία μας έως
και σήμερα.
*Στη φωτογραφία της ανάρτησης... το απομεινάρι του Υπερκαινοφανούς 1604
(supernova remnant 1604).
Κοσμάς Λεοντιάδης
Η τραγική φάρσα του Ευγένιου Ιονέσκο «Οι Καρέκλες» ανεβαίνει από αύριο 22 Φλεβάρη στο Θέατρο «Από Κοινού»...
Συντελεστές της παράστασης
Σκηνοθεσία: Κοραής Δαμάτης
Σκηνικά - κοστούμια: Κώστας Βελινόπουλος
Ερμηνεύουν: Ελένη Γερασιμίδου - Αντώνης Ξένος
Κατασκευή σκηνικών: Ντίνος Παρηγόρης
Κατασκευή κοστουμιών: Ανδρέας Βελέντζας
Φωτισμοί: Γιώργος Ζιώγαλας
Φωτογραφία: Δημήτρης Λυκουρέζος
Παραστάσεις: κάθε Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 20.00
Από 22 Φλεβάρη έως 12 Απρίλη 2020
Σκηνοθεσία: Κοραής Δαμάτης
Σκηνικά - κοστούμια: Κώστας Βελινόπουλος
Ερμηνεύουν: Ελένη Γερασιμίδου - Αντώνης Ξένος
Κατασκευή σκηνικών: Ντίνος Παρηγόρης
Κατασκευή κοστουμιών: Ανδρέας Βελέντζας
Φωτισμοί: Γιώργος Ζιώγαλας
Φωτογραφία: Δημήτρης Λυκουρέζος
Παραστάσεις: κάθε Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 20.00
Από 22 Φλεβάρη έως 12 Απρίλη 2020
Σαν σήμερα... 21 Φλεβάρη 1938, πεθαίνει ο σπουδαίος Αμερικανός αστρονόμος Τζορτζ Χέιλ (George Ellery Hale) (1868 - 1938)...
Ο Τζορτζ Χέιλ στην αρχή εργάσθηκε στο αστεροσκοπείο του Χάρβαρντ μέχρι το 1893,
στη συνέχεια ακολούθησε τις έρευνες και μελέτες του στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.
Το έτος 1892 διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου όπου και οργάνωσε αστεροσκοπείο στο οποίο και ανέλαβε διευθυντής μέχρι το 1904. Όταν ιδρύθηκε και οργανώθηκε το αστεροσκοπείο επί του όρους Ουΐλσον ανέλαβε τη διεύθυνσή του μέχρι
το 1923.
Επίσης το 1916 εκλέχθηκε πρόεδρος της επιτροπής της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών.
Το 1927 συνέχισε να εργάζεται σε ιδιωτικό αστεροσκοπείο όπου και κατασκεύασε ειδικό όργανο για τη μελέτη της φυσικής και χημικής σύστασης του Ηλίου, το γνωστό σήμερα φασματογράφο, θέτοντας έτσι και τα θεμέλια της φασματογραφίας. Το 1919 έγινε μέλος
της Ακαδημίας των Επιστημών των Παρισίων και στη συνέχεια της Βασιλικής Εταιρίας
του Λονδίνου. Για τις εξαιρετικές εργασίες του τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις τόσο αμερικανικές όσο και από ευρωπαϊκές επιστημονικές εταιρίες και ινστιτούτα.
Τέλος το 1895 εξέδωσε την «Αστροφυσική εφημερίδα» καθώς και πλείστα έργα.
Το όνομά του φέρει, «τιμής ένεκεν», το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο του κόσμου, (για πολλά χρόνια), στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ.
*Πηγή : Βικιπαίδεια
στη συνέχεια ακολούθησε τις έρευνες και μελέτες του στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.
Το έτος 1892 διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου όπου και οργάνωσε αστεροσκοπείο στο οποίο και ανέλαβε διευθυντής μέχρι το 1904. Όταν ιδρύθηκε και οργανώθηκε το αστεροσκοπείο επί του όρους Ουΐλσον ανέλαβε τη διεύθυνσή του μέχρι
το 1923.
Επίσης το 1916 εκλέχθηκε πρόεδρος της επιτροπής της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών.
Το 1927 συνέχισε να εργάζεται σε ιδιωτικό αστεροσκοπείο όπου και κατασκεύασε ειδικό όργανο για τη μελέτη της φυσικής και χημικής σύστασης του Ηλίου, το γνωστό σήμερα φασματογράφο, θέτοντας έτσι και τα θεμέλια της φασματογραφίας. Το 1919 έγινε μέλος
της Ακαδημίας των Επιστημών των Παρισίων και στη συνέχεια της Βασιλικής Εταιρίας
του Λονδίνου. Για τις εξαιρετικές εργασίες του τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις τόσο αμερικανικές όσο και από ευρωπαϊκές επιστημονικές εταιρίες και ινστιτούτα.
Τέλος το 1895 εξέδωσε την «Αστροφυσική εφημερίδα» καθώς και πλείστα έργα.
Το όνομά του φέρει, «τιμής ένεκεν», το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο του κόσμου, (για πολλά χρόνια), στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ.
*Πηγή : Βικιπαίδεια
Η μάχη του Βερντέν...
Σαν σήμερα... 21 Φλεβάρη 1916, ο γερμανικός στρατός ξεκινά επίθεση εναντίον του
γαλλικού οχυρού της πόλης Βερντέν (Verdun-sur-Ma'as) στη βορειοανατολική Γαλλία.
Στη μάχη αυτή, που υπήρξε μια από τις κρισιμότερες και αιματηρότερες του Α’ Παγκοσ-
μίου Πολέμου, έχασαν τη ζωή τους 434.000 Γερμανοί και 543.000 Γάλλοι στρατιώτες
και υπήρξαν και πάνω από 500.000 τραυματίες...
γαλλικού οχυρού της πόλης Βερντέν (Verdun-sur-Ma'as) στη βορειοανατολική Γαλλία.
Στη μάχη αυτή, που υπήρξε μια από τις κρισιμότερες και αιματηρότερες του Α’ Παγκοσ-
μίου Πολέμου, έχασαν τη ζωή τους 434.000 Γερμανοί και 543.000 Γάλλοι στρατιώτες
και υπήρξαν και πάνω από 500.000 τραυματίες...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)














