Με όλα αυτά... για όλα αυτά... αξίζει να ζεις...

Η γνώση, τα ταξίδια του μυαλού, η τρυφερότητα, ο έρωτας, το μεγάλο "ΕΜΕΙΣ" αντί του μικρού "εγώ", η αποδοχή της διαφορετικότητας, η αγάπη για τη φύση και τα ζώα, η μουσική, η ποίηση, ο αγώνας για έναν καινούργιο ειρηνικό κόσμο... έναν κόσμο δίχως πολέμους, πείνα, προσφυγιά και εξαθλίωση... έναν κόσμο δίχως εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο...
Ναι... αυτά είναι η ζωή... Με όλα αυτά... για όλα αυτά... αξίζει να ζεις...
Όλα αυτά είναι που προσδίδουν αξία στη λέξη... Άνθρωπος...

Κοσμάς Λεοντιάδης

Ο Άνθρωπος του Πεκίνου (Ηomο erectus)...

Τα περίφημα απομεινάρια του μακρινού μας προγόνου Ηomο erectus (όρθιος άνθρωπος) ανακαλύφθηκαν λίγο έξω από το Πεκίνο από τον Καναδό ανατόμο Davidson Black το 1927. Ήταν το σπήλαιο Τσουκουτιάν που φιλοξενούσε πριν από χιλιάδες χρόνια κάπου 45 προ-γόνους του σύγχρονου ανθρώπου, τα απολιθώματα των οποίων -αλλά και μια σειρά από λίθινα εργαλεία- ανασύρθηκαν από την ανασκαφή μεταξύ 1927-1937. Η εκτεταμένη ανάλυση των σκελετών αλλά και η μέθοδος της ραδιοχρονολόγησης τοποθετούσαν τα απομεινάρια του Ηomo erectus σε μια εποχή πριν από 750.000 χρόνια. Το 1941 ωστόσο, κατά τη μεταφορά τους στις ΗΠΑ για λόγους ασφαλείας, καθώς μιλάμε για την αιματοβαμμένη περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα απολιθωμένα οστά του Ανθρώπου του Πεκίνου εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς. Ευτυχώς βέβαια οι ειδικοί είχαν προλάβει να φτιάξουν γύψινα εκμαγεία των σημαντικότατων παλαιοντολογικών ευρημάτων αλλά και πλήθος μετρήσεων και αναλύσεων. Τα ευρήματα του Τσουκουτιάν χαρακτηρίστηκαν κολοσσιαίας σημασίας καθώς έδωσαν ανθρώπινη υπόσταση στον Homο erectus, καθώς μέχρι και αυτή την ανακάλυψη οι παλαιοανθρωπολόγοι θεωρούσαν σε αντίστοιχες ανασκαφές στην Αφρική ότι έβρισκαν τα απολιθώματα παραμορφωμένων πιθηκοειδών (Άνθρωπος της Ιάβας)! Και ήταν ακριβώς ο εντοπισμός των χιλιάδων λίθινων εργαλείων (αλλά και φωτιάς!) που βρέθηκαν δίπλα στον Άνθρωπο του Πεκίνου που τοποθέτησαν τον Ηomo erectus στις πρώτες θέσεις της μακράς σειράς της ανθρώπινης εξέλιξης, κάπου εκεί στις παρυφές της εξελικτικής μας πορείας. Ξέρουμε πια ότι ο Ηomo erectus εμφανίστηκε στην Αφρική πριν από 2 περίπου εκατ. χρόνια και σύντομα άρχισε να μετακινείται προς την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ασία.

Σαν σήμερα... 22 Μάρτη 1832, πεθαίνει ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε (Johann Wolfgang Goethe) (1749 - 1832), Γερμανός ποιητής, δραματουργός, μυθιστοριογράφος, θεωρητικός της τέχνης και επιστήμονας...

Πολιτική γελοιογραφία από το Ριζοσπάστη (22 Μάρτη 2019)...

Τεράστια έκρηξη "μικρού" αστεροειδούς πάνω από την επιφάνεια της Γης...

Μία τεράστια έκρηξη αστεροειδούς καταγράφηκε στην ατμόσφαιρα της Γης τον περασ-
μένο Δεκέμβρη.
H συγκεκριμένη έκρηξη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη του είδους της τα τελευταία 30 χρό-
νια, και η μεγαλύτερη από την έκρηξη μετεωρίτη στο Τσέλιαμπινσκ της Ρωσίας, προ έξι ετών.
Πέρασε όμως απαρατήρητη επειδή συνέβη πάνω από τη Βερίγγεια Θάλασσα στην χερσό-νησο Καμτσάκα, στην ανατολική Ρωσία.
Ο αστεροειδής εξερράγη εκλύοντας ενέργεια δέκα φορές μεγαλύτερη από εκείνη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα
Όπως σημειώνει η Λίντνει Τζόνσον της NASA στο ΒΒc, η συχνότητα που έχει ένα διαστη-μικό αντικείμενο τέτοιου μεγέθους να εισέλθει στη γήινη ατμόσφαιρα υπολογίζεται σε περίπου δύο ή τρεις φορές κάθε 100 χρόνια.
Ο αστεροειδής, που είχε αρκετά μέτρα μήκος, μπήκε στην γήινη ατμόσφαιρα με ταχύτητα 32 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο και κλίση καθοδικής τροχιάς περί τις 7 μοίρες. Εξερράγη τελικά σε ύψος 26,5 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια της Γης.

Το περιστατικό συνέβη στις 18 Δεκέμβρη σε μεσημβρινή (τοπική ) ώρα της ανατολικής Ρωσίας. «Η έκλυση της ενέργειάς έφτασε το 40% σε σύγκριση με τον αστεροειδή του Τσέλιαμπινσκ, αλλά καθώς ‘η έκρηξη σημειώθηκε πάνω από τη Βερίγγεια Θάλασσα, δεν έγινε ευρέως αντιληπτή και ούτε είχε την ίδια απήχηση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης», ανέφερε η Κέλι Φαστ της NASA.
«Και αυτό είναι ένα από τα όπλα μας. Ευτυχώς ο πλανήτης μας έχει πολύ νερό», προσθέ-
τει η ίδια.

Την έκρηξη κατέγραψαν στρατιωτικοί δορυφόροι και η NASA ενημερώθηκε από τη στρατιωτική αεροπορία των ΗΠΑ.
Το φλεγόμενο αντικείμενο διέγραψε τροχιά πολύ κοντά στους διαδρόμους που χρησι-μοποιούν οι εμπορικές πτήσεις σε διαδρομές μεταξύ Βορείου Αμερικής και Ασίας και 
έτσι οι  ερευνητές επικοινώνησαν με τις αεροπορικές εταιρίες προκειμένου να διασταυ-ρώσουν εάν υπήρξαν αναφορές του συμβάντος.

*Πηγές : NASA - bbc.com

Σαν σήμερα... 20 Μάρτη 1852, εκδίδεται το σπουδαίο μυθιστόρημα "Η καλύβα του μπαρμπα-Θωμά" (Uncle Tom's Cabin or, Life Among the Lowly) της Αμερικανίδας συγγραφέας Χάριετ Μπίτσερ Στόου (Harriet Beecher Stowe), το οποίο έχει διαβαστεί από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλη τη Γη και είχε σημαντικό αντίκτυπο στην συμπεριφορά απέναντι στους Αφροαμερικανούς και τη δουλεία στις ΗΠΑ...

Εαρινή ισημερία σήμερα... 20 Μάρτη 2019...

Ισημερίες και Ηλιοστάσια...

Η επανάληψη των εποχών βασίζεται στην κίνηση της Γης γύρω από τον Ήλιο την οποία βλέπουμε να αντικαθρεφτίζεται στον ουρανό, γιατί παρ’ όλο που ο Ήλιος είναι ακίνητος εμάς μας φαίνεται ότι κινείται, από τη Δύση προς την Ανατολή, λόγω ακριβώς της κίνησης της Γης πάνω στην τροχιά της. Κι έτσι κάθε μέρα η Γη βρίσκεται σε διαφορετική θέση από αυτήν που βρισκόταν την προηγουμένη. Από κάθε νέα θέση αντικρίζουμε τον Ήλιο από διαφορετική γωνία κι έτσι τον βλέπουμε καθημερινά να βρίσκεται μπροστά από διαφορε-τικά άστρα.
Κάθε φορά που η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο, μας φαίνεται ότι ήταν ο Ήλιος αυτός που συμπλήρωσε έναν κύκλο γύρω από τη Γη, πάνω στην εκλειπ-τική. Η εκλειπτική δηλαδή δεν είναι τίποτε άλλο παρά η απεικόνιση ή η προέκταση πάνω στην ουράνια σφαίρα της γήινης τροχιάς γύρω από τον Ήλιο. Αν παρατηρήσουμε την εκλειπτική και τη συγκρίνουμε με τον ουράνιο ισημερινό (την προέκταση δηλαδή του ισημερινού της Γης και την αποτύπωσή του πάνω στον ουράνιο θόλο) θα δούμε ότι οι δύο αυτοί κύκλοι δε συμπίπτουν, αλλά αντίθετα τέμνονται, σχηματίζοντας γωνία ίση με 23 μοίρες και 27 πρώτα λεπτά (περίπου 23,5 μοίρες), λόγω της κλίσης που έχει ο άξονας της Γης σε σχέση με το επίπεδο που σχηματίζει η εκλειπτική. Η γωνία αυτή ονομάζεται "λόξω-
ση της εκλειπτικής", και τα δύο σημεία στα οποία τέμνονται οι δύο κύκλοι ονομάζονται “ισημερινά σημεία”.

Στο πρώτο σημείο ο ουράνιος ισημερινός τέμνει την εκλειπτική εκεί όπου ο Ήλιος βρίσκε-
ται στις 20-21 Μαρτίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται εαρινό ισημερινό σημείο, και από 
την ημέρα αυτή αρχίζει η Άνοιξη. Εκ διαμέτρου αντίθετα η τομή γίνεται όταν ο Ήλιος βρίσκεται στις 22-23 Σεπτεμβρίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το Φθινόπωρο. Και στις δύο αυτές ημέρες, η νύχτα είναι ίση με την ημέρα, δηλαδή επί 12 ώρες ο Ήλιος βρίσκεται πάνω από τον ορίζοντα και επί 12 ώρες βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα, έχουμε δηλαδή ίση-μέρα: ισημερία.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε, όμως, ότι η διάρκεια ημέρας και νύχτας είναι ίδια σ’ όλη τη διάρ-κεια του έτους στους τόπους του ισημερινού, αν και η διάρκεια της ημέρας είναι λίγο μεγαλύτερη από την διάρκεια της νύχτας γιατί η διάρκεια της ημέρας υπολογίζεται από 
την στιγμή που η άνω άκρη του ηλιακού δίσκου εμφανίζεται στον ανατολικό ορίζοντα 
και μέχρις ότου η ανώτερη άκρη του δύσει στον δυτικό ορίζοντα, κι όχι από την στιγμή 
που το γεωμετρικό κέντρο του Ήλιου ανατέλλει ή δύει. Στους γεωγραφικούς τόπους, 
όμως, πάνω και κάτω του ισημερινού το φαινόμενο της ίσης μέρας-ίσης νύχτας συμβαί-
νει 3-4 ημέρες πριν από την εαρινή ισημερία και μερικές ημέρες μετά την φθινοπωρινή ισημερία.

Από το εαρινό ισημερινό σημείο και μετά, ο Ήλιος φαίνεται να σκαρφαλώνει όλο και πιο πάνω στο βόρειο ημισφαίριο του ουρανού. Οι μέρες μεγαλώνουν, οι νύχτες μικραίνουν και 
ο καιρός γίνεται όλο και πιο θερμός. Περίπου τρεις μήνες αργότερα, γύρω στις 22 Ιουνίου,
ο Ήλιος φτάνει στο βορειότερο σημείο της εκλειπτικής από το οποίο θα αρχίσει πλέον να κατέρχεται, «τρεπόμενος» και πάλι προς τον ισημερινό. Το σημείο αυτό, στις 22 Ιουνίου, ονομάζεται θερινό τροπικό σημείο ή απλά θερινή τροπή, επειδή ο Ήλιος τρέπεται και πάλι προς τον ισημερινό, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το καλοκαίρι. Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη θερινή τροπή ο ήλιος φαίνεται να αργοστέκεται πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, το θερινό τροπικό σημείο ονομάζεται επίσης και θερινό ηλιοστάσιο.
Μετά τη θερινή τροπή, ο Ήλιος συνεχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο, και γύρω από τις 
23 Σεπτεμβρίου φτάνει στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, οπότε, όπως και στο εαρινό ισημερινό σημείο, έχουμε την Φθινοπωρινή ισημερία αν και για την Αθήνα η ίση μέρα-ίση νύχτα συμβαίνει μερικές ημέρες μετά την φθινοπωρινή ισημερία. Η κάθοδος, όμως, του Ήλιου συνεχίζεται, μέχρις ότου, γύρω στις 22 Δεκεμβρίου, φτάνει στο νοτιότερο σημείο 
της τροχιάς του που ονομάζεται χειμερινό τροπικό σημείο, ή απλά χειμερινή τροπή ή χειμερινό ηλιοστάσιο. Από την ημέρα αυτή αρχίζει ο Χειμώνας. Αλλά από κει κι έπειτα 
ο Ήλιος σταματάει να κατέρχεται και ξαναρχίζει και πάλι να σκαρφαλώνει, κάθε μέρα 
όλο και πιο ψηλά.
Τις χειμωνιάτικες μέρες η φαινόμενη ημερήσια τροχιά του Ήλιου στον ουρανό βρίσκεται χαμηλά στον ορίζοντα. Οι μέρες είναι μικρές και οι νύχτες μεγάλες. Την άνοιξη ο Ήλιος ακολουθεί ψηλότερη τροχιά, και οι μέρες είναι ίσες σχεδόν με τις νύχτες. Το καλοκαίρι 
ο Ήλιος φτάνει στο ψηλότερο σημείο της βόρειας φαινόμενης τροχιάς του: οι μέρες εί-
ναι μεγάλες και οι νύχτες μικρές. Το φθινόπωρο, τέλος, η τροχιά του Ήλιου αρχίζει να ξανακατεβαίνει προς τον ορίζοντα όλο και πιο πολύ, με ίσες μέρες και νύχτες. Και ο κύκ-
λος των εποχών τελειώνει με τον Ήλιο και πάλι στο χειμερινό ηλιοστάσιο.

*Του Διονύση Σιμόπουλου

Σαν σήμερα... 20 Μάρτη 1990, πεθαίνει ο Σοβιετικός τερματοφύλακας Λεβ Γιασίν (1929 - 1990), ο οποίος θεωρείται ως ο καλύτερος τερματοφύλακας του 20ού αιώνα από την διεθνή ομοσπονδία ιστορίας και στατιστικής ποδοσφαίρου...

20 Μάρτη 1916... Δημοσίευση της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν...

Μερικές πρώτες (βασικές) γνώσεις… για τη Θεωρία της Σχετικότητας, το χωροχρόνο, τη βαρύτητα και τα βαρυτικά κύματα… 

Το 1905 ο Albert Einstein, παρουσίασε την Ειδική θεωρία της Σχετικότητας, σύμφωνα 
με την οποία ο χώρος και ο χρόνος είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι σε μια κοινή δομή… 
το χωροχρονικό συνεχές. Τόσο ο χώρος όσο και ο χρόνος μπορούν να στρεβλωθούν, 
να επεκταθούν και να συμπιεστούν. Επίσης μέσα από την Ειδική Σχετικότητα έδειξε 
την ισοδυναμία ύλης και ενέργειας μέσα από τον πασίγνωστο τύπο E = mc2, όπου 
E είναι η ενέργεια, m η μάζα και c η ταχύτητα του φωτός. Στην ουσία, ο Einstein έδειξε 
πως η μάζα είναι μία μορφή ενέργειας.

Το 1915 ο Albert Einstein παρουσίασε σε μια σειρά διαλέξεων ενώπιον της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, τη Γενική θεωρία της Σχετικότητας, η οποία στην ουσία αντι-καθιστούσε τη θεωρία της βαρύτητας του Isaac Newton (1643 - 1727 κ.ε). 
Σύμφωνα με τη Γενική Σχετικότητα, η βαρύτητα δεν θεωρείται ως το αποτέλεσμα μιας δύναμης, αλλά οφείλεται στην καμπύλωση του χωροχρόνου, η οποία προκαλείται από 
την περιεχόμενη στον χωροχρόνο ύλη και ενέργεια. 
Δηλαδή η θεωρία βαρύτητας του Einstein περιγράφει την βαρυτική δύναμη μέσω των καμπυλώσεων του χωροχρόνου, παρουσία μάζας. Οι διαταράξεις αυτές της καμπυλότη-
τας του χωροχρονικού συνεχούς, δεν είναι τίποτα άλλο, από τα βαρυτικά κύματα. 
Τα κύματα μεταφέρουν ενέργεια υπό την μορφή βαρυτικής ακτινοβολίας.

Μερικά βασικά συμπεράσματα της Γενικής σχετικότητας, είναι τα παρακάτω : 
1) Η επιτάχυνση είναι βαρύτητα. Δεν μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει τη βαρύτητα από 
την επιτάχυνση. 
2) Ο χρόνος μέσα σε ένα χωροχρονικό συνεχές περνά πιο αργά από ότι έξω από αυτό. 
3) Μια μάζα δεν έλκει μια άλλη μάζα, αλλά η μάζα στρεβλώνει το χώρο και το χρόνο 
γύρω της και στη συνέχεια η στρέβλωση αυτή επιβάλλει στη μάζα τον τρόπο με τον 
οποίο θα κινηθεί. 
4) Όσο μεγαλύτερη είναι η πυκνότητα της ύλης σε μια περιοχή τόσο μεγαλύτερη είναι 
η καμπυλότητα του χωροχρόνου. 
5) Η ταχύτητα του φωτός (c) στο κενό (299.792,458 χλμ/δευτ.), είναι σταθερή, ανεξάρ-
τητα από το ποιος παρατηρητής τη μετρά και αποτελεί την οριακή ταχύτητα στη φύση, 
την οποία κανένα υλικό σώμα δεν μπορεί να υπερβεί.

Η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας αποδείχτηκε και πειραματικά. Το 1919 κατά τη διάρ-
κεια μιας ηλιακής έκλειψης στο νησί Príncipe, στον Ατλαντικό ωκεανό, ο Arthur Stanley 
Eddington μέτρησε την εκτροπή του φωτός των άστρων καθώς αυτά περνούσαν πολύ 
κοντά από τον Ήλιο. Οι μετρήσεις του επιβεβαίωσαν τη θεωρία της Σχετικότητας, μιας 
και έδειξαν τη στρέβλωση του φωτός, έδειξαν δηλαδή πως ο χώρος καμπυλώνεται από 
τη βαρύτητα και το φως που διέρχεται μέσα από αυτόν δεν ακολουθεί ευθεία, αλλά 
καμπύλη τροχιά. Την επόμενη μέρα ο Einstein έγινε για πρώτη φορά εξώφυλλο σε εφη-μερίδα. 
Επίσης η μετατόπιση του περιηλίου του πλανήτη Ερμή, για την οποία ο Einstein είχε προτείνει πως οφειλόταν στα αποτελέσματα της Γενικής Σχετικότητας, επιβεβαιώθηκε 
και αυτή πειραματικά.
Μια από τις πιο ακραίες προβλέψεις της Γενικής Σχετικότητας ήταν και η ύπαρξη των μαύρων τρυπών (οπών) (black hole), δηλαδή περιοχών του χώρου μέσα από τις οποίες 
δεν μπορεί να διαφύγει οποιοδήποτε σωματίδιο. 
Εν κατακλείδι μπορούμε να πούμε, πως η Γενική Σχετικότητα έδωσε το έναυσμα για τη μελέτη του Σύμπαντος, ως μιας δυναμικής οντότητας, η τοπολογία της οποίας καθορίζε-
ται από τη συνολική μάζα - ενέργεια, η οποία περιέχεται σε αυτό.

 *Τα παραπάνω αποτελούν απόσπασμα από το υπό έκδοση τετράτομο έργο μου «Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό των Άστρων και των ουράνιων αντικειμένων».

Κοσμάς Λεοντιάδης

Πολιτική γελοιογραφία από το Ριζοσπάστη (20 Μάρτη 2019)...

Πρόωρες ενδείξεις καινοτομίας των προγόνων μας πριν από 320.000 χρόνια στην Αφρική...

Οι πρόγονοι του συγχρόνου ανθρώπου (Homo sapiens) που ζούσαν στην Ανατολική Αφρι-
κή, είχαν αρχίσει, ήδη πριν από 320.000 χρόνια, αρκετά νωρίτερα από ότι πίστευαν έως τώρα οι επιστήμονες, να κάνουν μια σειρά από τεχνικές και κοινωνικές καινοτομίες. 

Ανάμεσα στις καινοτομίες ήταν να κατασκευάζουν πιο καλοφτιαγμένα και πιο κοφτερά λίθινα εργαλεία (πολλά από μαύρο ηφαιστειακό οψιδιανό και από έγχρωμο πυριτόλιθο), 
να χρησιμοποιούν χρωστικές ουσίες από ώχρα και μαγγάνιο (για άγνωστη χρήση αλλά μάλλον για βάψιμο του σώματος με φωτεινό κόκκινο χρώμα ή για άλλους συμβολικούς σκοπούς), καθώς επίσης να κάνουν μακρινές μετακινήσεις και πιθανώς εμπορικές ανταλλαγές σε αποστάσεις έως 90 χιλιομέτρων. Όπως τα σημερινά κινητά τηλέφωνα είναι μικρότερα από ότι τα πρώτα κινητά που εμφανίσθηκαν, έτσι και τα νέα λίθινα εργαλεία (χειροπελέκεις κ.α.) ήσαν μικρότερα, πιο εύχρηστα και πιο αποτελεσματικά από τα παλαιότερα. Επιπλέον, ήσαν φτιαγμένα όχι από ντόπιες πέτρες, αλλά από πιο εξωτικές πρώτες ύλες που είχαν μεταφερθεί από μακρινά μέρη, μια ένδειξη για την ύπαρξη ακόμη 
και πρώιμων εμπορικών δικτύων. 

Οι καινοτομίες αυτές συνέπεσαν με μεγάλες περιβαλλοντικές και οικολογικές αλλαγές την ίδια εποχή σε αυτή την περιοχή. Αυτό ενισχύει την πεποίθηση των επιστημόνων ότι οι αλλαγές στην ανθρώπινη συμπεριφορά σε μεγάλο βαθμό προκλήθηκαν από τις προκλήσεις του περιβάλλοντος, το οποίο κατά καιρούς γινόταν πιο απρόβλεπτο και επικίνδυνο για την επιβίωση των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών (σεισμοί, απότομη εναλλαγή υγρασίας-ξηρασίας, εξαφάνιση ζώων κ.α.). 

Οι ανθρωπολόγοι και άλλοι επιστήμονες από διάφορες χώρες έκαναν την ανακάλυψη στη νότια Κένυα και παρουσίασαν τα ευρήματά τους σε τρεις επιστημονικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό “Science”. Όπως τόνισαν, το βασικό μήνυμα των ανακαλύψεων είναι ότι ωθούν ακόμη πιο πίσω στο παρελθόν την έναρξη της εξέλιξης της πολύπλοκης συμπεριφοράς. 

Η χρονολόγηση των ευρημάτων προ 320.000 έως 305.000 ετών συμπίπτει περίπου με τα αρχαιότερα γνωστά απολιθώματα του ανματομικά σύγχρονου «έμφρονος ανθρώπου» (Homo sapiens), τα οποία έχουν ανακαλυφθεί στο Μαρόκο και είναι ηλικίας 300.000 έως 350.000 ετών. Τα νέα ευρήματα είναι επίσης κατά δεκάδες χιλιάδες χρόνια πιο πρώιμα 
από τις έως τώρα ενδείξεις καινοτομιών στην μεσολιθική ανατολική Αφρική. 
Οι νέες πρακτικές (τεχνικές καινοτομίες, δίκτυα κοινωνικο-οικονομικών ανταλλαγών, πρώιμη συμβολική επικοινωνία κ.α.) αντικατέστησαν συνήθειες και συμπεριφορές που είχαν ακολουθηθεί επί εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια έως τότε. 

Πηγή : ΑΠΕ-ΜΠΕ  

Σαν σήμερα... 19 Μάρτη 1914, πεθαίνει ο Ιταλός ηφαιστειολόγος Τζουζέπε Μερκάλι (1850 - 1914), ο οποίος έγινε ευρύτερα γνωστός λόγω της κλίμακας μέτρησης της έντασης των σεισμών που δημιούργησε...

Σαν σήμερα... 19 Μάρτη 1987, έφυγε από τη ζωή ο Louis De Broglie (Λουί Ντε Μπρολί)...

Louis De Broglie (Λουί Ντε Μπρολί) (1892 - 1987 κ.ε)...

Γάλλος φυσικός, γόνος αριστοκρατικής γαλλικής οικογένειας. Όταν τελείωσε το Λύκειο, ξεκίνησε να σπουδάζει ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Sorbonne), στο Παρίσι (Paris). Σύντομα, το 1910, εγκατέλειψε τις σπουδές του στην ιστορία και ξεκίνησε να σπουδάζει θεωρητική φυσική, ίσως επηρεασμένος από τον μεγάλο του αδελφό Maurice 
De Broglie (1875 - 1960 κ.ε), ο οποίος ήταν ήδη γνωστός πειραματικός φυσικός, γνωστός 
για την συμβολή του στη μελέτη των ακτίνων X.  

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου (1914 - 1918 κ.ε), ο Louis De Broglie υπη-ρέτησε στην ασύρματη τηλεγραφία του γαλλικού στρατού στον Πύργο του Άιφελ (Eiffel Tower) (γαλλικά : La Tour Eiffel).
Μετά τον πόλεμο άρχισε να ελκύεται από τη μαθηματική φυσική. Αργότερα εξηγούσε ότι, 
οι έρευνες του Planck, για την ακτινοβολία του μέλανος σώματος, καθώς και η δομή της ύλης, ήταν αυτά που του τράβηξαν την προσοχή.
Στην διδακτορική του διατριβή, το 1923, με τίτλο «Recherches sur la Théorie des quanta», δηλαδή «Έρευνες πάνω στη θεωρία των κβάντα», πρότεινε τη νέα θεωρία του, για την οποία είναι γνωστός, δηλαδή τη δυαδικότητα σωματιδίου - κύματος, με βάση την οποία, 
η ύλη έχει ιδιότητες σωματιδιακές και κυματικές. Ο De Broglie, βασίστηκε στις προγενέσ-τερες εργασίες των Einstein και Planck. Ο Einstein είχε διατυπώσει λίγα χρόνια νωρίτερα την άποψη πως το φως, που είναι ένα κύμα, μπορεί να συμπεριφέρεται σαν να αποτελείται από σωματίδια.
Η θεωρία αυτή είναι γνωστή και ως «Υπόθεση de Broglie», σύμφωνα με την οποία, η ύλη μπορεί να έχει κυματική συμπεριφορά (κυματοσωματιδιακός δυϊσμός) και επομένως τα υλικά σωματίδια, σε ορισμένες περιπτώσεις, συμπεριφέρονται  ως κύματα, γνωστά και 
ως κύματα De Broglie.
Χαρακτηριστικά, ο De Broglie, ανέφερε στη διατριβή του :  «Αφού τα φωτόνια δείχνουν συγχρόνως χαρακτηριστικές ιδιότητες σωματίων και κυμάτων, γιατί να μην συμβαίνει 
και το ίδιο με όλες τις μορφές της ύλης, γιατί δηλαδή τα σωματίδια να μη συμπεριφέρον-
ται και ως κύματα;».
Η πρόταση του απαντούσε στο ερώτημα που είχε ανακύψει κατά τους υπολογισμούς της κίνησης των ηλεκτρονίων του ατόμου. Από τα πειράματα είχε εξαχθεί το συμπέρασμα, 
πως τα ηλεκτρόνια πρέπει να κινούνται γύρω από τον πυρήνα, αλλά για αδιευκρίνιστους μέχρι τότε λόγους, υπήρχαν περιορισμοί στην κίνηση τους. Ο De Broglie σκέφθηκε πως 
το ηλεκτρόνιο πρέπει να εμφανίζει και ιδιότητες κύματος, για να μπορέσει να ξεπεράσει αυτούς τους περιορισμούς.
Η πρόταση του, επιβεβαιώθηκε πειραματικά, το 1927, στις ΗΠΑ, από την ανακάλυψη της περίθλασης των ακτίνων των ηλεκτρονίων από κρυστάλλους.
Η θεωρία του De Broglie, για την κυματική φύση του ηλεκτρονίου, υπήρξε η βάση, πάνω στην οποία, κυρίως ο Schrödinger και ο Dirac, αλλά και άλλοι φυσικοί, ανέπτυξαν και θεμελίωσαν την κυματική μηχανική.
Στον Louis De Broglie, για την εργασία του αυτή, απονεμήθηκε το 1929, το βραβείο Νόμ-
πελ (Nobel prize) φυσικής. Υπήρξε ο πρώτος επιστήμονας, που του απονεμήθηκε Νόμπελ, για διδακτορική εργασία.
Αργότερα, ο De Broglie, εργάστηκε για να αναπτύξει μια αιτιακή εξήγηση των μηχανικών κυμάτων, εκφράζοντας την αντίθεσή του στα πιθανοκρατικά μοντέλα, που είχαν αρχίσει 
να κυριαρχούν στην κβαντομηχανική θεωρία.
Ο De Broglie, μελέτησε και δημοσίευσε εργασίες και αρκετά βιβλία (πολλά εκλαϊκευμένα), για τη θεωρία πάνω στο ηλεκτρόνιο του Dirac, για τη νέα θεωρία του φωτός και για τη στροφορμή του ηλεκτρονίου (spin), θεωρία που είχε εισαγάγει το 1925, ο Ολλανδός φυσι-
κός George Uhlenbeck (1900 - 1988 κ.ε) κλπ. 
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, μελέτησε τις εφαρμογές της κυματομηχανικής πάνω στην πυρηνική φυσική.

Διετέλεσε καθηγητής θεωρητικής φυσικής στο Ινστιτούτο Henri Poincaré (Ινστιτούτο 
Henri Poincaré), στο Παρίσι και αργότερα στη Σχολή των Επιστημών στη Σορβόννη.
Υπήρξε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών (γαλλικά : Académie française) και αλλοδαπό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου για τη βελτίωση της φυσικής 
γνώσης (Royal Society).
Ο Louis De Broglie, πέθανε πλήρης ημερών, το 1987, σε ηλικία 95 ετών.

*Το παραπάνω κείμενο αποτελεί μέρος του τμήματος βιογραφιών του υπό έκδοση 
τετράτομου έργου μου "Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό των Άστρων και των ουράνιων
αντικειμένων"

Κοσμάς Λεοντιάδης

Σαν σήμερα... 19 Μάρτη 1895, οι Γάλλοι κινηματογραφιστές και εφευρέτες του κινηματογράφου Ογκίστ και Λουί Λιμιέρ δημιουργούν την πρώτη τους ταινία, με τίτλο «Έξοδος από το εργοστάσιο Λυμιέρ» («La sortie des usines Lumière»), που αποτυπώνει την έξοδο των εργατών από το εργοστάσιό τους...