Σόφι Σολ, Χανς Σολ, Κρίστοφ Προμπστ...

Σαν σήμερα... πριν 74 χρόνια, στις 22 Φλεβάρη 1943, αποκεφαλίζονται τα αδέλφια 
Χανς (25 χρόνων) και Σόφι Σολ (22 χρόνων) και ο Κρίστοφ Προμπστ (24 χρόνων), 
από το ναζιστικό καθεστώς στο Μόναχο... Ήταν μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης 
"Το Λευκό Ρόδο"...

Κατίνα Παξινού...

Σαν σήμερα... 22 Φλεβάρη 1973, πεθαίνει η μεγάλη Ελληνίδα ηθοποιός Κατίνα Παξινού...
Είχε γεννηθεί στις 17 Δεκεμβρίου 1900 στον Πειραιά.
Η Κατίνα Παξινού είχε πολύ πλούσιες εκφραστικές δυνατότητες που της επέτρεπαν να ερμηνεύει όχι με δυσκολία δραματικούς ρόλους κάθε θεατρικού ύφους, από την αρχαία ελληνική τραγωδία μέχρι το "μπρεχτικό" θέατρο. Επίσης, η μουσική της καλλιέργεια της επέτρεπε να χρωματίζει τη φωνή της ώστε ν΄ αναδεικνύεται η εκφραστικότητα και η ευαισθησία έντονα καθώς και ο μελωδικός ρυθμός του ποιητικού λόγου. 

Η Αθήνα και η Πλατεία Συντάγματος, σε γκραβούρα του 19ου αιώνα...

Ο κύριος Γιάννης, η Ζιζέλ και το γατάκι…

Ο κύριος Γιάννης, συνταξιούχος εδώ και δύο χρόνια τώρα, κάνει το τελευταίο πρωινό τσιγάρο του και πίνει τις τελευταίες σταγόνες από τον πρωινό γαλοκαφέ του… 
Ετοιμάζεται να βγει έξω για τα ψώνια της ημέρας…
Στα πόδια του το αγαπημένο του σκυλάκι, η μικρή Ζιζέλ, το λευκό χαδιάρικο κανίς,
περιμένει ανυπόμονα να βγει και αυτό έξω μαζί του… Αλλά έξω βρέχει πολύ…
-Θα πάρω την ομπρέλα και θα πάω για ψώνια… λέει στη γυναίκα του… 
Δε θα πάρω μαζί μου τη Ζιζέλ… Θα την βγάλω αργότερα μια βόλτα, όταν σταματήσει 
η βροχή…

Παίρνει την ομπρέλα του και φεύγει… Η Ζιζέλ τρέχει ξοπίσω του προς την πόρτα… 
γαβ… γαβ… γαβ… 
Ο κύριος Γιάννης, πηγαίνει στον μανάβη και μετά στο φούρνο της γειτονιάς… 
Δεν ξεχνάει όμως να περάσει και από το κοντινό Pet-Shop για να πάρει και τις αγαπη-
μένες κονσέρβες της Ζιζέλ… Της αγοράζει μάλιστα και ένα ωραίο κόκκαλο-παιχνίδι… 
Πόσο θα χαρεί η μικρή μου Ζιζέλ σκέφτεται…

Παίρνει τον δρόμο της επιστροφής για το σπίτι… Συνεχίζει να βρέχει δυνατά… 
Καθώς πλησιάζει στο σπίτι, ένα μικρό, αδύνατο, πεινασμένο και μουσκεμένο γατάκι, 
τον ακολουθεί… 
Νιάου… νιάου…
Ξουτ… ξουτ… φωνάζει ο κύριος Γιάννης… 
Νιάου… νιάου… το γατάκι…
Φτάνει στην πόρτα του σπιτιού… Το γατάκι εκεί… πίσω του… Νιάου…
Ξουτ… ξουτ… και του δίνει μια δυνατή κλωτσιά… 
Νιάουουου….
Ανεβαίνει τις σκάλες και ανοίγει την πόρτα… Η Ζιζέλ πηδάει χαρούμενη επάνω του… 
Γαβ… γαβ… 

-Τι σου έφερε ο «μπαμπάς»; Έλα να δεις αγάπη μου… έλα κορίτσι μου…
-Γαβ… γαβ… η Ζιζέλ…
Έξω στο δρόμο, ακούγεται ένα συνεχές κλάμα… Νιάου… νιάου…  νιάου…
Το συνοδεύει όμως και ένας αποκρουστικός ήχος… Ξουτ… ξουτ… ξουτ…

Ο κύριος Γιάννης αγαπάει πολύ τα ζώα… 

Κοσμάς Λεοντιάδης

Περί βαρυτικών κυμάτων...

"...Πρόκειται, κατ’ ουσίαν, για μία θεωρία για την βαρύτητα, που μας περιγράφει τι συμβαίνει στο χρόνο, όταν τον παρατηρούμε από ένα αντικείμενο που πλησιάζει την ταχύτητα του φωτός ή όταν πλησιάζουμε ορισμένα αντικείμενα μεγάλης βαρύτητας, 
όπως είναι οι Μαύρες Τρύπες.
Σύμφωνα με τον Αϊνστάιν, όλοι μας υπάρχουμε μέσα σ’ αυτό που ονόμασε «χωρόχρονο». 
Ο χρόνος δηλαδή είναι μία από τις τέσσερις διαστάσεις, όπου ο τρισδιάστατος χώρος 
και ο μονοδιάστατος χρόνος αποτελούν ένα τετραδιάστατο χωροχρονικό συνεχές. 
Η Σχετικότητα μάς λέει επίσης ότι η βαρύτητα δεν είναι μια «πραγματική» δύναμη αλ-
λά το αποτέλεσμα της παραμόρφωσης των τεσσάρων διαστάσεων του χωρόχρονου. Οποιοδήποτε μικρό ή μεγάλο κομμάτι ύλης, πλανήτης, άστρο ή γαλαξίας, παραμορφώ-
νει τη δομή του χωρόχρονου γύρω του.
Έτσι, καθώς τα διάφορα αντικείμενα κινούνται μέσα στο Σύμπαν, είναι σαν να κυλούν μέσα, έξω και γύρω απ’ αυτές τις παραμορφώσεις, ενώ η κίνησή τους επηρεάζεται απ’ 
αυτές παρ’ όλο που δεν μπορούμε να τις δούμε. Αντίθετα, εκείνο το οποίο βλέπουμε 
είναι το αποτέλεσμα που έχει στα διάφορα αντικείμενα η επίδραση της φαινομενικά μυστηριώδους δύναμης που ονομάζουμε βαρύτητα. Με άλλα λόγια «η ύλη λέει στον χωρόχρονο πώς θα καμπυλωθεί και ο βαθμός καμπύλωσης του χωρόχρονου υπαγο-
ρεύει στην ύλη πώς θα κινηθεί», όπως τόσο χαρακτηριστικά έγραφε πριν από χρόνια 
ο αείμνηστος καθηγητής John Archibald Wheeler.

Ένα από τα ερωτήματα που έθεσε ο Αϊνστάιν ήταν και το εάν η παραμόρφωση του χωρόχρονου συμβαίνει «αστραπιαία» ή μεταδίδεται με τη μορφή κυμάτων. Η αναζή-
τηση του Einstein για μια απάντηση, τον οδήγησε σε μία εκπληκτική εκτίμηση: ακρι-
βώς όπως υπάρχουν κύματα φωτός που μεταφέρουν ενέργεια από μέρος σε μέρος, 
έτσι θα πρέπει να υπάρχουν και βαρυτικά κύματα, τα οποία μεταφέρουν ενέργεια από 
τόπο σε τόπο. Θεώρησε, δηλαδή, ότι οι βαρυτικές δυνάμεις ακτινοβολούνται προς τα 
έξω σαν τα κύματα που δημιουργούνται από την πτώση μιας πέτρας στο νερό μιας λίμ-
νης. Από πού όμως θα προέρχονταν τέτοια κύματα βαρύτητας; Ο Einstein υπέθεσε ότι 
τα κύματα αυτά θα εκπέμπονταν από διάφορα σώματα με τεράστιες μάζες που θα υφίσταντο βίαιες μεταβολές στο Διάστημα.
Καταστροφικά κοσμικά φαινόμενα, όπως η εκρηκτική κατάρρευση ενός ετοιμοθάνατου γιγάντιου άστρου, ή η σπειροειδής σύμπτυξη ενός αστρικού ζεύγους θα πρέπει να εκπέ-μπουν κύματα βαρύτητας στο Διάστημα, με ταχύτητα ίση με την ταχύτητα του φωτός. Καθώς τα ταχυκίνητα αυτά κύματα έρχονται σε επαφή με διάφορα σωματίδια ύλης στο Διάστημα, η ταχύτητα των σωματιδίων αυτών θα πρέπει να μεταβάλλεται έτσι, ώστε και 
τα σωματίδια αυτά να εκπέμπουν κύματα βαρύτητας. Ακόμη όμως και μ’ αυτή την αλυσι-δωτή βαρυτική αντίδραση, ο Einstein πίστευε ότι τα κύματα βαρύτητας ήταν τόσο αδύ-
ναμα, ώστε να μην μπορέσουν να γίνουν ποτέ αντιληπτά. Γι’ αυτό και δεν είχαν εντοπισ-
τεί έως τώρα, κι έτσι η θεωρία του Einstein για τα βαρυτικά κύματα παρέμενε χωρίς αποδείξεις. Παρ’ όλα αυτά, οι ενδείξεις που συγκεντρώνονταν τα τελευταία χρόνια οδηγούσαν τους επιστήμονες να συμπεράνουν ότι ο Einstein είχε για άλλη μια φορά 
δίκιο στους υπολογισμούς του για το Σύμπαν..."

*Απόσπασμα από συνέντευξη του Διονύση Σιμόπουλου, αστροφυσικού και επίτιμου διευθυντή του Ευγενιδείου Πλανηταρίου

Τα δικά μας όνειρα...

Σαν σήμερα… 21 Φλεβάρη 1848, δημοσιεύθηκε το Κομμουνιστικό Μανιφέστο… Ένα θεωρητικό εργαλείο στα χέρια της εργατικής τάξης...

Το «Μανιφέστου του Κομμουνιστικού Κόμματος», έργο των Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς, αποτελεί ένα κείμενο με τεράστια ιστορική και πολιτική σημασία αφού εκεί παρουσιάζεται συνοπτικά η θεωρία που ανέπτυξαν οι Μαρξ και Ένγκελς σε σχέση με 
την κοινωνία, την οικονομία, την πολιτική και την ιστορία.
Η χρονική περίοδος κατά την οποία γράφτηκε το κομμουνιστικό μανιφέστο, είναι η περίοδος όπου αναπτύσσεται ο καπιταλισμός, διαδεχόμενος την φεουδαρχία. 
Ο καπιταλισμός αξιοποιώντας τις δυνατότητες που έδωσαν στην ανθρωπότητα η βιομηχανική επανάσταση και οι ανακαλύψεις στις θετικές επιστήμες εδραιώνει τη 
θέση του. Συνεχίζει την παράδοση των προηγούμενων κοινωνικών συστημάτων (φεουδαρχία και δουλοκτητικό σύστημα) της εκμετάλλευσης από ανθρώπου από 
άνθρωπο.
Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο είναι ιδιαίτερα επίκαιρο στις μέρες μας, που βιώνουμε 
μία ακόμα από τις κρίσεις του καπιταλιστικού συστήματος. 
Με φάρο τις αρχές της κοσμοθεωρίας του Μαρξισμού - Λενινισμού, όπως αποτυπώ-
νονται τόσο στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο, όσο και σε ολόκληρο το έργο των κλασι-
κών, οι κομμουνιστές, αλλά και όλοι οι εργαζόμενοι οφείλουν να βρίσκονται στην 
πρώτη γραμμή των αγώνων… 
Γιατί δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα πέραν από τις αλυσίδες μας… 
Έχουμε όμως να κερδίσουμε έναν κόσμο ολόκληρο.

Κοσμάς Λεοντιάδης

Τρίτη, 21 Φλεβάρη 2017... Οι τίτλοι των ελληνικών εφημερίδων...

Ριζοσπάστης: Τσεκουρώνουν αφορολόγητο - συντάξεις - εργασιακά. Απαντάμε με τα σημερινά συλλαλητήρια

Η Καθημερινή: Ακριβό εισιτήριο για επιστροφή της τρόικας
Τα Νέα: Ποιος θα πληρώσει τώρα το μάρμαρο
Έθνος: Αντίδοτα στη λιτότητα
Η εφημερίδα των συντακτών: Οι θεσμοί ξανάρχονται
Αυγή: Φως στο τούνελ της λιτότητας
Ελεύθερος Τύπος: Πανωλεθρίαμβος. Τέλος στη... λιτότητα με νέα μέτρα 3,6 δισ.!
Ειδήσεις: Τώρα αρχίζει η διαπραγμάτευση!
Μακεδονία: Στο Ωραιόκαστρο βλέπουν... ασχημόπαπα
Kontra News: Ο τσαμπουκάς του Αλέξη και ο φοβος του Τραμπ έφεραν τη συμφωνία 

και μας γλίτωσαν από τα χειρότερα
Δημοκρατία: Λευκός καπνός με διαταγή Σόιμπλε!
Η Ναυτεμπορική: "Ναι" σε προληπτικά δημοσιονομικά μέτρα
Ημερησία: Επώδυνος συμβιβασμός

Τα πιο μακρινά και ισχυρά blazars στο Σύμπαν...

Το διαστημικό τηλεσκόπιο ακτίνων-γάμα Fermi της NASA ανακάλυψε πέντε από τα πιο μακρινά και ισχυρά blazars, ένα είδος γαλαξιών που εκπέμπουν πανίσχυρες ακτίνες-γάμα λόγω των τεράστιων μαύρων τρυπών που διαθέτουν στο κέντρο τους.
Tο φως από το πιο μακρινό blazar άρχισε το ταξίδι του, όταν το Σύμπαν ήταν μόλις 1,4 δισεκατομμυρίων ετών και η μαύρη τρύπα του είναι μια από τις μεγαλύτερες που έχουν βρεθεί ποτέ.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αστρονόμο Ρουπές Ότζα της NASA, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal Letters». 
Τα blazars αποτελούν περίπου τις μισές πηγές ακτίνων-γάμα που έχει ανακαλύψει το τηλεσκόπιο Fermi μέχρι σήμερα.
Οι ισχυρές αυτές εκπομπές ακτίνων-γάμα πιστεύεται ότι δημιουργούνται, όταν ύλη θερμαίνεται και διασπάται, καθώς πέφτει μέσα σε μια γιγάντια μαύρη τρύπα, με μάζα εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη του Ήλιου. Τα blazars φωτίζουν έντονα το Σύμπαν με την ακτινοβολία τους.

Πηγές πληροφοριών : nasa.gov - ΑΠΕ

Ένα τραγούδι για τον Άρη… και η μικρή του ιστορία…

Ένας λεβέντης έσβησε…

Αντιλαλούνε τα βουνά κλαίνε τα κλαψοπούλια…
ο Βελουχιώτης χάθηκε ψηλά σε μια ραχούλα.

Τι έχεις κλαψοπούλι μου και χαμηλά κοιτάζεις…
για πες μου τι σε πλήγωσε και βαριαναστενάζεις;

Μαράθηκαν τα λούλουδα χάθηκε το φεγγάρι…
ένας λεβέντης έσβησε που τον ελέγαν Άρη.

Κείνος δε θέλει κλάματα δε θέλει μοιρολόγια…
θέλει αγώνες και χαρές αρματωσιές και βόλια.

Οι στίχοι ανήκουν στον Νίκο Μάθεση, στιχουργό πολλών ρεμπέτικων τραγουδιών. 
Ο Μανώλης Χιώτης, νεαρός τότε, 24 ετών, έγραψε ένα χασαποσέρβικο ρυθμό για 
τους στίχους του Νίκου Μάθεση (γνωστός και ως Νίκος Τρελάκιας) και πρόσθεσε 
ένα δικό του τετράστιχο (το τελευταίο), το οποίο ο στιχουργός δέχτηκε και ενσωμά-
τωσε στο τραγούδι.... 
Το τραγούδι για τον Βελουχιώτη δεν ηχογραφήθηκε σε δίσκο και δεν έγινε γνωστό 
στο κοινό. Η μελωδία του Χιώτη χάθηκε, αφού δεν ηχογραφήθηκε ποτέ… και ο 
Μάθεσης μετά από χρόνια, έδωσε το τραγούδι στον ρεμπέτη - συνθέτη Μιχάλη 
Γενίτσαρη, ο οποίος το μελοποίησε εκ νέου, αυτή τη φορά σε ρυθμό ζεϊμπέκικο. 

Το 1980, ο Μιχάλης Γενίτσαρης το εμπιστεύτηκε στον Γιώργο Νταλάρα και έτσι κυ-κλοφόρησε στον δίσκο « Ρεμπέτικα της kατοχής» και έγινε γνωστό στις νέες γενιές…
Ο δίσκος αυτός περιλαμβάνει τα παρακάτω τραγούδια, πολλά εκ των οποίων ηχογ-ραφήθηκαν για πρώτη φορά…

1. Σαλταδόρος (Μ. Γενίτσαρη) 
2. Επιδρομή στον Πειραιά (Μ. Γενίτσαρη) 
3. Να ναι γλυκό το βόλι (Μπαγιαντέρα) 
4. Μαυραγορίτες (Μ. Γενίτσαρη) 
5. Χαϊδάρι (Μάρκου Βαμβακάρη) 
6. Ένας λεβέντης έσβησε (Ν. Μάθεση - Μ. Χιώτη - Μ. Γενίτσαρη) 
7. Κάνε λιγάκι υπομονή (Β. Τσιτσάνη) 
8. Στέλιος Καρδάρας (Μ. Γενίτσαρη) 
9. Αδερφός τον αδερφό (Ο. Μοσχονά) 
10. Χτίζουν και γκρεμίζουν κάστρα (Β. Τσιτσάνη) 
11. Κάποια μάνα αναστενάζει (Β. Τσιτσάνη) 
12. Της κοινωνίας η διαφορά (Β. Τσιτσάνη) 
13. Οι λαδάδες (Μ. Γενίτσαρη) 
14. Στη φυλακή θα λιώσω (Μ. Γενίτσαρη) 
15. Οι φάμπρικες (Β. Τσιτσάνη)

Κοσμάς Λεοντιάδης

Τιμή και δόξα στους ήρωες της εργατικής τάξης...

Σαν σήμερα... 20 Φλεβάρη 1949, δολοφονείται από τις αρχές του αστικού κράτους, 
ο κομμουνιστής ηγέτης, συνδικαλιστής και πρωτοπόρος αγωνιστής του ελληνικού 
εργατικού κινήματος Μήτσος Παπαρήγας. 
Ο Μήτσος Παπαρήγας υπήρξε ο πρώτος κομμουνιστής γραμματέας της ΓΣΕΕ, από 
το 8ο Συνέδριο της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας, το 1946, όπου τον 
είχαν εκλέξει αντιπρόσωπό τους οι εργάτες του Βόλου.
Ο Μήτσος Παπαρήγας, ως πραγματικός κομμουνιστής, υπήρξε συνεπής, θετικός, μετρημένος, με εξαιρετικές προσωπικές αρετές, την παλικαριά, την αφοσίωση στην υπόθεση της εργατικής τάξης και την αδιαλλαξία του απέναντι στον ταξικό εχθρό.

Κοσμάς Λεοντιάδης

Βασίλης Λογοθετίδης...

Σαν σήμερα... 20 Φλεβάρη 1960, φεύγει από τη ζωή σε ηλικία 62 χρόνων, ο εξαίρετος Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου Βασίλης Λογοθετίδης. 
Το πραγματικό του ονοματεπώνυμο ήταν Βασίλης Ταυλαρίδης.

Ο Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο...

«Η πατρίδα μας είναι η πατρίδα σας»...

Ένα μεγάλο πλήθος διαδήλωσε σήμερα στη Βαρκελώνη (160 χιλιάδες σύμφωνα με την αστυνομία, 300 χιλιάδες σύμφωνα με τους οργανωτές) ζητώντας η Ισπανία να υποδεχ-
θεί «από αυτή τη στιγμή» τους χιλιάδες πρόσφυγες, που είχε δεσμευτεί να φιλοξενήσει 
το 2015. Η δήμαρχος της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Ισπανίας, Άντα Κολάου, κά-
λεσε τους διαδηλωτές να «κατακλύσουν τους δρόμους» στο πλαίσιο αυτής της κινητο-ποίησης με τίτλο «εμείς θέλουμε να υποδεχθούμε» ("volem acollir", στα καταλανικά). 
Η κεντρική λεωφόρος που διασχίζει την παλιά πόλη έως το λιμάνι ήταν γεμάτη από δια-δηλωτές, μετέδωσε ο φωτορεπόρτερ του Γαλλικού Πρακτορείου. Πολλοί από το πλήθος κρατούσαν πανό όπου αναγραφόταν το σύνθημα «όχι πλέον δικαιολογίες, να υποδεχ-
θούμε τώρα». Την κινητοποίηση οργάνωσε η πλατφόρμα «Η πατρίδα μας είναι η πατ-
ρίδα σας» ("Casa nostra casa vostra", στα καταλανικά).

Βάσει των δεσμεύσεων της Μαδρίτης προς την ΕΕ, η Ισπανία έπρεπε να υποδεχθεί πε-
ρίπου 16.000 υποψηφίους για χορήγηση ασύλου μέσω της διαδικασίας μετεγκατάστα-
σης από άλλες χώρες, αρχής γενομένης το 2015. Μόλις 1.100 έχουν έρθει έως σήμερα. 
Οι διαδηλωτές κατέληξαν, σε μια συμβολική κίνηση, στο λιμάνι της πόλης, που βρέχεται 
από τη Μεσόγειο Θάλασσα, όπου περισσότεροι από 5.000 πρόσφυγες και μετανάστες έχασαν την ζωή τους το 2016.

Πηγές πληροφοριών : 902.gr - ΑΠΕ