Πέμπτη, Ιουνίου 04, 2020
Τετάρτη, Ιουνίου 03, 2020
3 Ιούνη 1941... Η Κάνδανος, ένα μικρό χωριό της Κρήτης, γίνεται ένα από τα μνημεία της ναζιστικής θηριωδίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Το ολοκαύτωμα της Κανδάνου ήταν απάντηση των Γερμανών εισβολέων στην ηρωική αντίσταση του λαού της Κρήτης...
* Στην εικόνα, η επιγραφή που έστησαν οι Ναζί στην είσοδο της Κανδάνου μετά την καταστροφή.
Σαν σήμερα... 3 Ιούνη 1899, πεθαίνει ο σπουδαίος Αυστριακός συνθέτης Γιόχαν Στράους (Johann Strauss) (ο νεότερος) (1825 - 1899)...
*Διαβάστε τη βιογραφία του μεγάλου συνθέτη, στη σχετική ανάρτηση της ιστοσελίδας μας "Με τις νότες και τους στίχους συντροφιά..." (https://notes-stixoi.blogspot.com/)
Σαν σήμερα... 3 Ιούνη 1963, πεθαίνει ο Τούρκος κομμουνιστής ποιητής Ναζίμ Χικμέτ (Nâzım Hikmet Ran) (1902 - 1963)...
Η πιο όμορφη θάλασσα...
Θα γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών
είμαστε μες στο δικό μας κόσμο
Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει
Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα
Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα
Κι αυτό που θέλω να σου πω
το πιο όμορφο απ' όλα,
δε στο 'χω πει ακόμα.
Θα γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών
είμαστε μες στο δικό μας κόσμο
Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει
Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα
Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα
Κι αυτό που θέλω να σου πω
το πιο όμορφο απ' όλα,
δε στο 'χω πει ακόμα.
ΛΔ Κονγκό... Οι αρχές ανακοίνωσαν το ξέσπασμα νέας επιδημίας του Έμπολα...
Οι αρχές της ΛΔ Κονγκό ανακοίνωσαν επίσημα το ξέσπασμα της ενδέκατης επιδημίας του
Έμπολα, ιού που προκαλεί αιμορραγικό πυρετό, στην επικράτεια της αχανούς χώρας της
Αφρικής, μετά τον εντοπισμό εστίας σε βορειοδυτική πόλη, εξέλιξη η οποία ήρθε να προσ-
τεθεί στη δέκατη επιδημία, η οποία συνεχίζεται ακόμη σε ανατολικές περιοχές από το 2018
καθώς και στην αύξηση των κρουσμάτων μόλυνσης από τον νέο κορονοϊό.
Έμπολα, ιού που προκαλεί αιμορραγικό πυρετό, στην επικράτεια της αχανούς χώρας της
Αφρικής, μετά τον εντοπισμό εστίας σε βορειοδυτική πόλη, εξέλιξη η οποία ήρθε να προσ-
τεθεί στη δέκατη επιδημία, η οποία συνεχίζεται ακόμη σε ανατολικές περιοχές από το 2018
καθώς και στην αύξηση των κρουσμάτων μόλυνσης από τον νέο κορονοϊό.
Τρίτη, Ιουνίου 02, 2020
Πώς έμοιαζε κάποτε ο πλανήτης Άρης;
Οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και αρκετό καιρό ότι κάποτε το νερό έρεε ελεύθερα στον κόκκινο πλανήτη, λόγω της σημερινής διαμόρφωσης της επιφάνειας του Άρη.
Έτσι βλέπουμε κοιλάδες με τέτοια μορφή, που θα μπορούσαν να έχουν σκαλιστεί από τεράστια ποτάμια, καθώς και στρώματα ιζημάτων πάνω στον Άρη, τα οποία πρέπει να προέρχονται από τα βάθη αρχαίων λιμνών.
Αλλά κανείς δεν ήξερε πού πήγε αυτό το νερό. Μερικοί ερευνητές εικάζουν ότι το νερό εξατμίστηκε στο διάστημα μετά την κατάρρευση του μαγνητικού του πεδίου, πριν δισεκατομμύρια χρόνια, που κατέστρεψε την προστατευτική ατμόσφαιρα.
Τώρα μια νέα θεωρία από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δείχνει ότι το νερό δεν έφυγε ποτέ. Στην πραγματικότητα έχει απορροφηθεί από τους βράχους από βασάλτη, ο οποίος παράγεται από τα ηφαίστεια, και τα οποία προκάλεσαν μία οξειδωτική αντίδραση σχηματίζοντας μέταλλα.
Ο Δρ Jon Wade στο Τμήμα Γεωεπιστημών της Οξφόρδης, δήλωσε: «Οι άνθρωποι έχουν σκεφτεί αυτό το θέμα εδώ και πολύ καιρό, αλλά ποτέ δεν έχει δοκιμαστεί η θεωρία του νερού που απορροφάται, ως αποτέλεσμα απλών αντιδράσεων στους βράχους. Ένας λόγος για τον οποίο ο Άρης έχασε όλο του το νερό, θα μπορούσε να οφείλεται στην ορυκτολογία του.»
Μια πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Βόρειου Ιλινόις έδειξε πόσο νερό κυλούσε κάποτε στον Άρη με βάση την σημερινή γεωγραφία και γεωλογία
Με τη βοήθεια υπολογιστικών μοντέλων η νέα μελέτη υπολογίζει πόσο νερό θα μπορούσε
να απομακρυνθεί από την επιφάνεια του Άρη απλά μέσω αντιδράσεων με τους βράχους του.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα πετρώματα του βασάλτη στον Άρη μπορεί να κρατήσουν σαν το σφουγγάρι, περίπου, 25% περισσότερο νερό από ό,τι εκείνα πάνω στη Γη, και ως
εκ τούτου απορρόφησαν το νερό από την επιφάνεια του Άρη στο εσωτερικό του.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η διαδικασία ήταν τόσο ισχυρή, που ο φλοιός του πλανήτη θα μπορούσε να καταναλώσει έναν ωκεανό βάθους δύο μίλια.
Το νερό του πλανήτη συνέχεια αντιδρά με τους βράχους σχηματίζοντας μια ποικιλία ορυκτών. Αυτή η αντίδραση νερού-βράχων άλλαξε την ορυκτολογία των βράχων και ανάγκασε την πλανητική επιφάνεια να στεγνώσει και να γίνει αφιλόξενη για τη ζωή.
Ωστόσο, η ανακάλυψη ότι το νερό δεν έφυγε ποτέ από τον Άρη είναι απίθανο να βοηθήσει τους μελλοντικούς αποίκους. Οι ερευνητές λένε ότι η διαδικασία της ανοργανοποίησης δεν είναι αναστρέψιμη, έτσι ώστε να μην μπορεί να εξαχθεί από τους βράχους το νερό.
Αλλά ακόμα υπάρχει λίγο νερό κλειδωμένο στους πάγους κάτω από την επιφάνεια του
Άρη, που οι επιστήμονες πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους μελλοντικούς ταξιδιώτες.
Πηγές πληροφοριών : Nature - physics4u.gr
Έτσι βλέπουμε κοιλάδες με τέτοια μορφή, που θα μπορούσαν να έχουν σκαλιστεί από τεράστια ποτάμια, καθώς και στρώματα ιζημάτων πάνω στον Άρη, τα οποία πρέπει να προέρχονται από τα βάθη αρχαίων λιμνών.
Αλλά κανείς δεν ήξερε πού πήγε αυτό το νερό. Μερικοί ερευνητές εικάζουν ότι το νερό εξατμίστηκε στο διάστημα μετά την κατάρρευση του μαγνητικού του πεδίου, πριν δισεκατομμύρια χρόνια, που κατέστρεψε την προστατευτική ατμόσφαιρα.
Τώρα μια νέα θεωρία από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δείχνει ότι το νερό δεν έφυγε ποτέ. Στην πραγματικότητα έχει απορροφηθεί από τους βράχους από βασάλτη, ο οποίος παράγεται από τα ηφαίστεια, και τα οποία προκάλεσαν μία οξειδωτική αντίδραση σχηματίζοντας μέταλλα.
Ο Δρ Jon Wade στο Τμήμα Γεωεπιστημών της Οξφόρδης, δήλωσε: «Οι άνθρωποι έχουν σκεφτεί αυτό το θέμα εδώ και πολύ καιρό, αλλά ποτέ δεν έχει δοκιμαστεί η θεωρία του νερού που απορροφάται, ως αποτέλεσμα απλών αντιδράσεων στους βράχους. Ένας λόγος για τον οποίο ο Άρης έχασε όλο του το νερό, θα μπορούσε να οφείλεται στην ορυκτολογία του.»
Μια πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Βόρειου Ιλινόις έδειξε πόσο νερό κυλούσε κάποτε στον Άρη με βάση την σημερινή γεωγραφία και γεωλογία
Με τη βοήθεια υπολογιστικών μοντέλων η νέα μελέτη υπολογίζει πόσο νερό θα μπορούσε
να απομακρυνθεί από την επιφάνεια του Άρη απλά μέσω αντιδράσεων με τους βράχους του.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα πετρώματα του βασάλτη στον Άρη μπορεί να κρατήσουν σαν το σφουγγάρι, περίπου, 25% περισσότερο νερό από ό,τι εκείνα πάνω στη Γη, και ως
εκ τούτου απορρόφησαν το νερό από την επιφάνεια του Άρη στο εσωτερικό του.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η διαδικασία ήταν τόσο ισχυρή, που ο φλοιός του πλανήτη θα μπορούσε να καταναλώσει έναν ωκεανό βάθους δύο μίλια.
Το νερό του πλανήτη συνέχεια αντιδρά με τους βράχους σχηματίζοντας μια ποικιλία ορυκτών. Αυτή η αντίδραση νερού-βράχων άλλαξε την ορυκτολογία των βράχων και ανάγκασε την πλανητική επιφάνεια να στεγνώσει και να γίνει αφιλόξενη για τη ζωή.
Ωστόσο, η ανακάλυψη ότι το νερό δεν έφυγε ποτέ από τον Άρη είναι απίθανο να βοηθήσει τους μελλοντικούς αποίκους. Οι ερευνητές λένε ότι η διαδικασία της ανοργανοποίησης δεν είναι αναστρέψιμη, έτσι ώστε να μην μπορεί να εξαχθεί από τους βράχους το νερό.
Αλλά ακόμα υπάρχει λίγο νερό κλειδωμένο στους πάγους κάτω από την επιφάνεια του
Άρη, που οι επιστήμονες πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους μελλοντικούς ταξιδιώτες.
Πηγές πληροφοριών : Nature - physics4u.gr
Δευτέρα, Ιουνίου 01, 2020
Wolfe Disk... Ένας «αινιγματικός» γαλαξίας, που αμφισβητεί συμβατικά μοντέλα σχηματισμού γαλαξιών...
Στο Σύμπαν μας, ηλικίας 13,8 δισ. ετών, οι περισσότεροι γαλαξίες σαν τον δικό μας
σχηματίζονται σταδιακά, φτάνοντας αργά στα τεράστια επίπεδα μάζας τους.
Ωστόσο, η νέα ανακάλυψη μέσω του ALMA (Atacama Large Millimeter/submillimeter
Array) ενός τεράστιου περιστρεφόμενου δισκοειδούς γαλαξία, που εθεάθη όταν το
Σύμπαν είχε μόνο το 10% της παρούσας ηλικίας του, αμφισβητεί τα παραδοσιακά
μοντέλα σχηματισμού γαλαξιών.
Ο γαλαξίας DLA0817g, γνωστός και ως Wolfe Disk από το όνομα του αστρονόμου
Άρθουρ Μ. Γουλφ, είναι ο πιο μακρινός δισκοειδής γαλαξίας που έχει παρατηρηθεί ποτέ.
Χάρη στην ισχύ του ALMA, ο γαλαξίας εθεάθη να περιστρέφεται σε ταχύτητα 272 χλμ ανά
δευτερόλεπτο, σαν τον δικό μας Γαλαξία.
«Αν και προηγούμενες μελέτες υποδείκνυαν την ύπαρξη αυτών των πρώιμων, περιστρε-
φόμενων, πλουσίων σε αέρια δισκοειδών γαλαξιών, χάρη στο ALMA έχουμε τώρα
ατράνταχτα στοιχεία πως εμφανίζονταν από 1,5 δισ. χρόνια μετά το Big Bang» είπε
ο Μαρσέλ Νίλεμαν του Ινστιτούτου Αστρονομίας Max Planck και lead author της έρευνας.
H ανακάλυψη του Wolfe Disk αποτελεί πρόκληση για πολλές προσομοιώσεις σχηματισμού
γαλαξιών, οι οποίες προβλέπουν πως τεράστιοι γαλαξίες σε εκείνη τη φάση της εξέλιξης
του σύμπαντος αναπτύσσονταν μέσω συγχωνεύσεων μικρότερων γαλαξιών και θερμών
συγκεντρώσεων αερίων.
«Οι περισσότεροι γαλαξίες που βρίσκουμε νωρίς στο σύμπαν μοιάζουν με σιδηροδρομικά
ατυχήματα, επειδή πέρασαν σταθερές και συχνά “βίαιες” συγχωνεύσεις» είπε ο Νίλεμαν.
«Αυτές οι θερμές συγχωνεύσεις κάνουν δύσκολο τον σχηματισμό καλά διαμορφωμένων,
ψυχρών περιστρεφόμενων δίσκων όπως αυτοί που παρατηρούμε στο παρόν Σύμπαν».
Στα περισσότερα σενάρια σχηματισμού γαλαξιών, οι γαλαξίες αρχίζουν να παρουσιάζουν
καλά σχηματισμένους δίσκους περίπου 6 δισ. χρόνια μετά το Βig Bang. To γεγονός πως
βρέθηκε ένας τέτοιος δισκοειδής γαλαξίας όταν το σύμπαν είχε μόλις το 10% της τωρινής
του ηλικίας υποδεικνύει πως πρέπει να κυριάρχησαν άλλες διαδικασίες ανάπτυξης.
«Πιστεύουμε πως ο Wolfe Disk αναπτύχθηκε κυρίως μέσω της σταθερής συσσώρευσης
ψυχρού αερίου» είπε ο Ξαβιέ Προτσάσκα, του University of California, Santa Cruz και
άλλος ένας εκ των ερευνητών. «Ωστόσο ένα ερώτημα που παραμένει είναι πώς συγκεν-
τρώθηκε μια τόσο μεγάλη μάζα αερίου διατηρώντας παράλληλα έναν σχετικά σταθερό,
περιστρεφόμενο δίσκο».
*Πηγή πληροφοριών : news.ucsc.edu
*Η εικόνα της ανάρτησης αποτελεί καλλιτεχνική απεικόνιση του γαλαξία Wolfe Disk.
σχηματίζονται σταδιακά, φτάνοντας αργά στα τεράστια επίπεδα μάζας τους.
Ωστόσο, η νέα ανακάλυψη μέσω του ALMA (Atacama Large Millimeter/submillimeter
Array) ενός τεράστιου περιστρεφόμενου δισκοειδούς γαλαξία, που εθεάθη όταν το
Σύμπαν είχε μόνο το 10% της παρούσας ηλικίας του, αμφισβητεί τα παραδοσιακά
μοντέλα σχηματισμού γαλαξιών.
Ο γαλαξίας DLA0817g, γνωστός και ως Wolfe Disk από το όνομα του αστρονόμου
Άρθουρ Μ. Γουλφ, είναι ο πιο μακρινός δισκοειδής γαλαξίας που έχει παρατηρηθεί ποτέ.
Χάρη στην ισχύ του ALMA, ο γαλαξίας εθεάθη να περιστρέφεται σε ταχύτητα 272 χλμ ανά
δευτερόλεπτο, σαν τον δικό μας Γαλαξία.
«Αν και προηγούμενες μελέτες υποδείκνυαν την ύπαρξη αυτών των πρώιμων, περιστρε-
φόμενων, πλουσίων σε αέρια δισκοειδών γαλαξιών, χάρη στο ALMA έχουμε τώρα
ατράνταχτα στοιχεία πως εμφανίζονταν από 1,5 δισ. χρόνια μετά το Big Bang» είπε
ο Μαρσέλ Νίλεμαν του Ινστιτούτου Αστρονομίας Max Planck και lead author της έρευνας.
H ανακάλυψη του Wolfe Disk αποτελεί πρόκληση για πολλές προσομοιώσεις σχηματισμού
γαλαξιών, οι οποίες προβλέπουν πως τεράστιοι γαλαξίες σε εκείνη τη φάση της εξέλιξης
του σύμπαντος αναπτύσσονταν μέσω συγχωνεύσεων μικρότερων γαλαξιών και θερμών
συγκεντρώσεων αερίων.
«Οι περισσότεροι γαλαξίες που βρίσκουμε νωρίς στο σύμπαν μοιάζουν με σιδηροδρομικά
ατυχήματα, επειδή πέρασαν σταθερές και συχνά “βίαιες” συγχωνεύσεις» είπε ο Νίλεμαν.
«Αυτές οι θερμές συγχωνεύσεις κάνουν δύσκολο τον σχηματισμό καλά διαμορφωμένων,
ψυχρών περιστρεφόμενων δίσκων όπως αυτοί που παρατηρούμε στο παρόν Σύμπαν».
Στα περισσότερα σενάρια σχηματισμού γαλαξιών, οι γαλαξίες αρχίζουν να παρουσιάζουν
καλά σχηματισμένους δίσκους περίπου 6 δισ. χρόνια μετά το Βig Bang. To γεγονός πως
βρέθηκε ένας τέτοιος δισκοειδής γαλαξίας όταν το σύμπαν είχε μόλις το 10% της τωρινής
του ηλικίας υποδεικνύει πως πρέπει να κυριάρχησαν άλλες διαδικασίες ανάπτυξης.
«Πιστεύουμε πως ο Wolfe Disk αναπτύχθηκε κυρίως μέσω της σταθερής συσσώρευσης
ψυχρού αερίου» είπε ο Ξαβιέ Προτσάσκα, του University of California, Santa Cruz και
άλλος ένας εκ των ερευνητών. «Ωστόσο ένα ερώτημα που παραμένει είναι πώς συγκεν-
τρώθηκε μια τόσο μεγάλη μάζα αερίου διατηρώντας παράλληλα έναν σχετικά σταθερό,
περιστρεφόμενο δίσκο».
*Πηγή πληροφοριών : news.ucsc.edu
*Η εικόνα της ανάρτησης αποτελεί καλλιτεχνική απεικόνιση του γαλαξία Wolfe Disk.
Σαν σήμερα... 1η Ιούνη 1265, γεννήθηκε στη Φλωρεντία, ο Δάντης Αλιγκέρι (Dante Alighieri) (1265 - 1321), ένας από τους σημαντικότερους Ιταλούς ποιητές...
Ο Δάντης, θεωρείται ο πρώτος σημαντικός δημιουργός στην ιταλική ποίηση ενώ το περί-φημο έργο του, η Θεία Κωμωδία, εκτιμάται έως σήμερα ως ένα από τα σημαντικότερα
έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)